Draai het juiste nummer

Hoe was het ook al weer? Hoe lang is het geleden dat we nog een draaischijf gebruikten op de telefoon? Toen je nog kon zeggen: “U heeft het verkeerde nummer gedraaid”.

Bij mijn oom en tante, bij wie ik tijdelijk inwoonde, hadden we een telefoon in de gang. Dat voorkwam dat er gezellige lange gesprekken werden gevoerd. Je moest staan bij het telefoneren. In de winter was het er koud en het tochtte altijd. Op een plank lag een klein opschrijfboekje met een potlood om de noodzakelijke mededelingen te noteren. De telefoon was vooral bedoeld voor zakelijke doeleinden. ‘Als je je vrienden wat te zeggen hebt, schrijf je maar een brief’, was het verweer van mijn oom.

Later kwam er toch een  telefoon in de eetkamer, naast de stoel van mijn tante die graag en lang telefoneerde met vriendinnen. Dit tot grote ergernis van mijn oom die de rekening moest betalen. Maar het waren niet de kosten die hem het meeste ergerden, het was de aandacht die de vriendinnen wel kregen en hij niet, denk ik nu.
Op een dag kwam hij terug uit de stad met iets nieuws. Een piepklein slotje dat hij vastmaakte aan de draaischijf.  Je kon de telefoon nu nog wel aannemen maar niet meer zelf bellen. En hij bewaarde het sleuteltje in de zak van zijn jasje.

Mijn tante heeft een week niet tegen hem gesproken; daarna was het slotje verdwenen.
Mijn tante is vier jaar geleden overleden. Ze heeft op haar oude dag de opkomst van de mobiele telefoon nog meegemaakt. En er van genoten.

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Feiten en meningen, geschiedenis en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Draai het juiste nummer

  1. assyke zegt:

    Fijn dat ze nog lang genoeg geleefd heeft om de vreemdste telefonische ontwikkelingen nog mee te maken, al zal ze de Iphone gemist hebben denk ik.
    Ik heb de telefoon op de gang juist altijd heel prettig gevonden, al was, waar ik kwam, wel een stoel, voor het geval dat en was er geen sprake van kou en tocht.
    Je kon lekker rustig praten, zonder dat iedereen meegenoot – toch nog lange gesprekken dus:)

    Like

  2. dick zegt:

    Je denkt dat ze haar zin kreeg door een week niet te praten, maar wie weet was de straf complexer! Mooi verhaal in ieder geval.

    Like

  3. berternste zegt:

    Het is een sluipend proces geweest, waarmee die communicatiemiddelen in ons leven doordrongen. Eerst in de gang, toen in de woonkamer, toen de mobiele telefoon (niet uitgezet) mee als je ergens op visite was, in de trein en soms zelfs tijdens vergaderingen. Nu zitten velen tijdens ontmoetingen druk op hun schermpje kijken om te sms-sen, e-mail te checken, te twitteren en wat al niet meer.

    Spraakherkenning is terug van weg geweest. Heel vroeger zei je het nummer dat je wilde bereiken tegen een telefoniste, die dan de verbinding tot stand bracht. Moderne apparaten kunnen dat ook.

    Leuk verhaal!

    Like

  4. 100-woorden zegt:

    Toen je nog kon zeggen: “U heeft het verkeerde nummer gedraaid”.

    De tijd dat “u” nog alleen als derde persoon enkelvoud werd gezien (uwe edelheid) is inderdaad lang geleden 😉
    Bij mijn ouders thuis hing vroeger ook zo’n lelijk grijs ding in de gang, ik weet zelfs het nummer nog dat maar uit vier cijfers bestond.

    Like

  5. Marja zegt:

    Toen wij in 1963 telefoon kregen, was ik 8 jaar oud. Ik was als de dood voor dat enge ding en weigerde op te nemen. Nog steeds is de telefoon niet mijn favoriete medium. Geef mij maar een toetsenbord.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s