De zotte jaren zeventig – studeren aan de UvA: vrijheid & blijheid

Opeens mocht je begin jaren zeventig ook gaan studeren aan de universiteit als je geen gymnasium had. Honderden eerstejaars bevolkten opeens de universiteiten, piepjonge docenten moesten deze massa’s in goede banen leiden.

Ik mocht met mijn kweekschooldiploma Nederland of Pedagogiek gaan doen en koos voor Nederlands. Mijn voorkeur ging uit naar de VU in Buitenveldert, want aan de UvA, toen nog vaak Gemeente Universiteit genoemd, was het onrustig: veel bezettingen en stakingen. Ik wilde vooral studeren en geen andere dingen doen, dacht ik.
Ik mocht beginnen aan de VU, maar dan moest ik eerst wel een colloquium doctum doen, en soort toelatingsexamen met daarin een behoorlijke portie Latijn. Ik zette mij al schrap. Maar de plaatsingscommissie besliste anders, ik mocht gaan studeren en wel aan de UvA. En die vroeg helemaal geen Latijn. Als ik binnen een jaar mijn propedeuse zou halen, kreeg ik het colloquium cadeau.

Zes jaar duurde de studie toen nog, een luxe. Een heerlijke tijd ook, met heel veel vrijheid & blijheid. Het Instituut voor Neerlandistiek aan de Herengracht is minstens twee keer bezet geweest, er waren stakingen en demonstaties; ik deed mee en genoot ervan.

De eerste twee jaar begonnen de colleges pas echt in oktober en in de loop van mei was je wel klaar. Tijd voor bijbaantjes en verre reizen.

De basis van de opleiding was breed, je moest alle onderdelen behalen, pas later kon je je gaan specialiseren. Heel veel tijd werd besteed aan vergaderingen, waar ik als lid van de studenteraad hevig aan meedeed. Die vergaderingen gingen zelden over de inhoud van de studie, maar veel meer over de relevantie ervan, over medezeggenschap en maatschappelijke betrokkenheid. In feite was het een strijd tussen links en rechts. De ASVA, toen een door de CPN beïnvloede  linkse studentenbeweging, had veel macht.

Een deel van mijn derde en vierde jaar besteedde ik aan twee bijvakken die ik vrij willekeurig had gekozen: onderwijssociologie en perswetenschap. Het bleef helaas bij een oppervlakkige kennismaking, daarnaast schreef ik mijn kandidaatsscriptie over Indische letterkunde, een liefde waar ik verder nooit meer iets mee heb gedaan.

Achteraf gezin ging het allemaal vrij makkelijk, maar ook ongeordend. Uiteindelijk besteedde ik de laatste twee jaar aan de afstudeerrichting Taalbeheersing, toen nog een piepjong vakgebied waarvan niemand wist hoe je dat precies moest invullen. Wij namen het zeer serieus en richtten ons onder leiding van Tineke Krol en Fie van Dijk voornamelijk op het gebied van het volwassenenonderwijs: PVE = Projekt Volwassen Edukatie, toen sterk emancipatorische beweging. In het kader daarvan gaf ik cursussen aan de Moedermavo en maakte materiaal voor Open School.

In 1978 was ik na zes jaar afgestudeerd en begon ik als eerstegraads docent les te geven aan het Spinoza Lyceum in Amsterdam. Ik vroeg me toen vaak af wat ik nou eigenlijk geleerd had. Ik had nooit de gewone grammatica gehad, die ik moest behandelen in de onderbouw. Wij hielden ons op de UvA bezig met de generatieve grammatica van Chomsky, niet met het lijdend voorwerp en het meewerkend voorwerp. Ik had nooit geleerd hoe je met een lastige klas moest omgaan, hoe je leerlingen van 15, 16 jaar enthousiast moest maken om literatuur te gaan lezen, gedichten te waarderen. Ik deed maar wat. Meestal viel het goed uit, soms helemaal niet.

Toch vind ik het een voorrecht dat ik heb mogen studeren.

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Feiten en meningen, geschiedenis en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op De zotte jaren zeventig – studeren aan de UvA: vrijheid & blijheid

  1. berternste zegt:

    Herkenbaar.

    Mijn studie sociologie in Utrecht was ook breed en soms wat vaag (abstract). Naïef vond ik (achteraf dan) het idee van ons, sociologiestudenten, dat we onervaren als we waren het onderwijs beter konden invullen dan de docenten. Daarmee wil ik niet zeggen dat er geen kritiek mogelijk was op het universitaire aanbod, maar onze (linkse) betweterigheid was niet altijd onderbouwd, al meenden we toen dat we de eisen kracht bij mochten zetten met -inderdaad- een bezetting.

    Uiteindelijk meen ik toch wel heel veel geleerd te hebben, dat dan weer wel, zij het niet allemaal even praktisch toepasbaar, zoals jij ook schrijft.

    Like

  2. fredvanderwal zegt:

    Onderhoudend weblog
    op de kweekschool kregen we ook dat gesijk van Chromsky aan ons hoofd
    ik vond het overbodige stuff

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s