Een paard met een jas aan

We hebben een logee uit Ghana. Een aardige student, die voor het eerst buiten Afrika is. Hij kijkt zijn ogen uit. Alles is anders. Het brood is anders, smaakt anders. Zulke grote huizen. En dan die stilte. Bij hem is het nooit stil. Altijd is er het geluid van kinderen die joelen, de radio’s die uit verschillende woningen door de open ramen klinken. Gelach en ruzie op straat. Bij mij is het op zondagochtend doodstil.

Ook Apenyor wordt er stil van. We rijden in de auto langs weilanden zonder koeien. Die hebben het koud en staan in een stal, leggen we uit. Maar er zijn wel schapen gelukkig en een paar mooie paarden. Ze hebben een dek op hun rug. Daar moet hij vreselijk om lachen. Paarden met een jas aan. Dat moet hij zijn vrienden vertellen: in Nederland hebben niet alleen de mensen een dikke jas aan tegen de kou, maar ook de paarden worden aangekleed.

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Feiten en meningen en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Een paard met een jas aan

  1. Marja zegt:

    Wat heerlijk om alles ineens weer als nieuw en bijzonder te zien door de ogen van zo’n jongen.

    Like

  2. mennoG zegt:

    Wat moet dat een bijzondere ervaring geweest zijn…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s