De flat van tante Pia – deel 1: te koop

IMG_0716Tante Pia was officieel nooit gescheiden, ze heeft het jarenlang tegengehouden omdat het ‘tegen haar principes’ was. Haar man, beurshandelaar oom Ben, kende ik nauwelijks, hij woonde inmiddels in Heerlen samen met zijn veel jongere vriendin. Via de notaris kreeg tante Pia in maart 1980 bericht dat haar man plotseling was overleden. Maar, er was een probleem met het testament. Wat dan, wilde ze graag weten. De nieuwe vriendin vocht het testament aan, zij werd er helemaal niet in genoemd, terwijl ze toch al vijf jaar samenwoonden, dat lag contractueel vast.

Er kwam een schikking, het huis in Heerlen stond al op haar naam en een deel van zijn kapitaaltje ging naar de vriendin, even als als de inboedel. En dan was er nog de flat in Marbella. Die had oom Ben ooit voor tante Pia gekocht, want met haar Indische botten kon ze slecht tegen de Nederlandse winters. Een keer maar was ze er geweest. De vliegreis vond ze verschrikkelijk, ze sprak geen woord Spaans, nee, dan maar liever gewoon in de kou in haar eigen huis in Oosterbeek. Die flat moest verkocht worden. Dat leek haar een mooi karweitje voor mij.
Ik voelde me vereerd, maar bedacht dat ik absoluut niet wist hoe dat moest. En zusje van eenhuisgenoot van ons bracht uitkomst. Deze Eveline was net geslaagd voor haar makelaarsexamen en liep stage bij een groot kantoor in Hoofddorp. Ja, ze wilde graag mee naar Marbella, met moeite kon ze vier dagen vrij krijgen.

We vlogen goedkoop dus kwamen we veel te vroeg aan in Malaga, we namen de bus naar Marbella en vonden een klein hotelletje aan de rand van het centrum, maar we mochten pas na een uur op onze kamer. Dus verkenden we eerst maar eens de omgeving. Ik was nog nooit aan de Costa del Sol geweest en schrok van de drukte en de enorme bouwactiviteiten; van het oude vissersplaatsje was nauwelijks iets terug te vinden. Eveline keek in de etalages van alle vastgoedhandelaren en noteerde ijverig de prijzen van de aangeboden appartementen. Ze gebruikte een kleine rekenmachine, haar ‘zakjapannertje’ zoals ze hem noemde, toen een nieuw begrip.
De volgende ochtend gingen we naar het flatgebouw van tante Pia, Het lag dicht bij zee, echt in het centrum, het was een vrij nieuw gebouw van wel tien verdiepingen. De conciërge was geen oud, gebogen vrouwtje dat alleen Spaans sprak, maar een energieke jonge vrouw in mantelpak die uitstekend Engels sprak en ook Russisch, zo vertelde ze ons, want de Russen kochten alles op in Marbella. Tante Pia had me een volmacht gegeven en de sleutels van de flat, we mochten dus een kijkje nemen. De flat lag op de negende etage met een loggia aan de voor- en achterzijde. De woonkamer was ruim, licht en mooi betegeld, vanaf het balkon van de voorkamer kon je met wat moeite de zee zien. Je moest langs een ander flatgebouw kijken dat recht voor dat van tante Pia stond.

In de slaapkamerkast was leeg. In de keukenkastjes stond nog hagelslag uit Nederland. De flat was spaarzaam gemeubileerd, op de loggia stonden onder plastic nog wat rotanmeubels. De conciërge kon een schoonmaakploeg regelen, ook verwees ze ons naar een makelaar, die zou zeker snel een koper vinden want de flats op de 9e en 10e etage waren zeer gewild, nergens waren de appartementen zo ruim.

IMG_0718De makelaar was een joviale man die onmiddellijk tijd voor ons nam toen hij begreep welk object we wilden verkopen. Hij sprak minder goed Engels dan de conciërge, maar de communicatie verliep uitstekend omdat we veel tijd namen om alles drie keer uit te leggen, met veel armgebaren. Oja, dat gebouw kende hij heel goed, hij had vorige maand nog een appartement verkocht op de 10e etage aan een stel Russen. Op dit moment had hij geen Russen meer in de aanbieding, maar er was een Noors echtpaar dat een dergelijk appartement zocht, zouden ze een dezer dagen langs mogen komen? Wij hadden haast, dus morgen misschien? Er waren nog geen mobiele telefoons, hij stuurde de jongste bediende naar het hotel van de Noren met een briefje en wij zouden in ons hotel wachten op nadere instructies.

wordt vervolgd
zie ook: Tante Pia flirt met Willem Nijholt http://wp.me/p1MauM-eS

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Feiten en meningen, geschiedenis en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op De flat van tante Pia – deel 1: te koop

  1. Th Balvers zegt:

    Geboeid gelezen, ook omdat ik de lokaties (Malaga, Marbella) wel ken, mogelijk langs het appartement heb gelopen. Je zou ter info nog een jaartal kunnen melden.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s