Mijn ‘guilty pleasure’: operettemuziek

images-1Genieten van muziek die volgens de goede smaak eigenlijk niet kan of niet mag, dat is een guilty pleasure. Je durft er niet goed voor uit te komen, beluistert de muziek als je alleen bent en niemand je kan betrappen. Even dacht ik aan The Carpenters, lekker fout met zeer verkeerde liedjes, maar eerlijk gezegd draai ik die nooit, heb niet eens een CD van broer en zus in huis.
Dat ligt anders als het gaat om operettemuziek. Die heb ik, een beetje verstopt, wel in de kast staan: Operetten Festival, vijf cd’s met Strauss, Lehar en Kálmán. Heerlijke niets-aan-de-hand muziek die me heel erg doet denken aan de radio van voeger; zelfs in de Arbeidsvitaminen werd operettemuziek gedraaid.  Maar operette is helemaal uit de mode geraakt, de musical heeft haar plaats ingenomen.

Er wordt door echte operaliefhebbers op neergekeken, het is het vulgaire achterneefjeimages-3 van de Serieuze Opera. Hoewel, de grens tussen opera en operette is niet altijd zo scherp te trekken. Die Verkaufte Braut van Smetana lijkt in alles op een operette: een luchtig verhaaltje, makkelijk in het oor liggende volkswijsjes, maar ja, Smetana behoort tot de canon van de klassiek componisten en die neem je dus serieus.

images-2Toch hebben ook grote zangers en zangeressen operettearia’s gezongen: Elly Ameling, Elisabeth Schwarzkopf, Fritz Wunderlich. Ik geniet ook van de zarzuela’s gezongen door Teresa Berganza. Het is echt niet allemaal bagger.
Als tiener werd ik door een lerares meegenomen naar de Utrechtse Stadsschouwburg, daar was een voorstelling van de Hoofdstad Operette van Meyer Hamel met Die Fledermaus.  Ik begreep de helft niet van het verhaaltje, maar was onder de indruk van de muziek en de vertolkingen. Sindsdien luister ik, als ik alleen ben, zo af en toe nog met veel genoegen naar een uurtje operette. Niet langer, want dan verlang ik wel weer naar iets anders.

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Feiten en meningen, muziek en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Mijn ‘guilty pleasure’: operettemuziek

  1. Im Weiss’n Rössl … 🙂

    Like

  2. simonkorving zegt:

    Ik doe net of ik deze blog niet gezien heb ;-))

    Like

  3. Blewbird zegt:

    Zo fout zijn The Carpenters nu ook weer niet. Sonic Youth heeft een prachtig lied over Karen gemaakt: http://www.youtube.com/watch?v=reSOp1domrU

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s