Het internaat – bij ons gebeurde nooit iets

Unknown-2

Het oude jongensinternaat van De Klokkenberg op de Ubbergseveldweg, later Schippersinternaat.

‘Dat moet voor jou als beginnende homo wel een fantastische tijd zijn geweest ’, zeiden vrienden wel eens. Nou nee. Bij ons op het jongensinternaat gebeurde nooit wat, tenminste, ik heb nooit iets gemerkt. Dat was anders op Engelse kostscholen en op katholieke internaten maar bij ons in Nijmegen was het wat seks betreft een dooie boel.

Tussen mijn 18e en 22e verbleef ik maar liefst vijf jaar op het protestantse jongensinternaat dat hoorde bij de Christelijke Kweekschool De Klokkenberg in Nijmegen. In tegenstelling tot anderen gedijde ik er best, heb het nooit vervelend gevonden. Toen ik er kwam, beginjaren zestig, was het er nog hopeloos ouderwets: hiërarchisch, streng, weinig comfort. De eerste drie jaar sliep je op slaapzaal, er was heel veel verplicht, je mocht weinig. Maar al in mijn derde jaar was er veel veranderd, we kregen allemaal een eigen kamertje, we mochten vaker de deur uit en vaker een weekend naar huis. Het laatste jaar woonde ik er min of meer op kamers, de achterdeur ging pas na twaalven op slot, het caféverbod bestond formeel nog wel, maar er werd niet meer gecontroleerd.

In de studiezaal, 1963

In de studiezaal, 1963

Al te intieme vriendschappen werden effectief tegengegaan. Op zaterdagmiddag mochten we de stad in, maar je moest wel op een lijst invullen met wie je iets ging ondernemen en wat. Minimaal met z’n drieën, want dat kleffe gedoe van twee vrienden samen, dat kon helemaal niet. Ik ging vaak met Onno op stap. We namen dan als derde een eenzame figuur mee die we na tien minuten met een kluitje het riet in stuurden. Onno en ik vermaakten ons dan samen in de stad: koffiedrinken bij V&D, lang rondhangen in platenwinkels en eindeloos luisteren naar de nieuwste Franse chansons. We zaten onderuitgezakt in de leeszaal van de Openbare Bibliotheek, tijdschriften doorbladerend die we op het internaat niet hadden zoals de Haagse Post. Er gebeurde nooit iets tussen ons. Dat we allebei op mannen vielen bleek later pas. Die derde figuur pikten dan weer op voordat we ons keurig om vijf uur afmeldden bij de leiding.

Met Pieter had ik lange gesprekken als we allang in bed hadden moeten liggen. We verstopten ons in een hoekje van een studiezaal of in het oudemannenhuis, een kleine bibliotheek met versleten fauteuils. We spraken over relaties, over de boeken die we gelezen hadden en lazen elkaar gedichten voor die we zelf hadden geschreven. Op een avond werden we betrapt. We moeten bij de ‘regent’ komen, die ons ernstig ondervroeg. We moesten zelfs de gedichten laten zien die we aan het bespreken waren; die gingen wel over duistere verlangens niet over erotische dromen of platte seks. We moesten beterschap beloven wat we deden, maar we hielden ons niet aan de gemaakte afspraken.

Er werd van sommige jongens gefluisterd dat het flikkers waren, maar enig bewijs ontbrak. Dat gerucht ging ook over een van de assistenten die een kamer had op de eerste verdieping. Een jongen leraar van de kweekschool die toezicht moest houden in de studiezalen.  Een knappe man vond ik, met een klein baardje. Vaak keek ik indringend naar hem, maar hij keek nooit terug.

788-Klokkenberg

Het oude schoolgebouw van De Klokkenberg, hoog boven de Waal, vlak voor de sloop in 1972.

In mijn eerste jaar kwamen we eigenlijk nooit op de zolders. Daar huisden de vijfdejaars in hun kotjes. Met één van hen, een student uit Limburg, had ik wel eens een gesprek. Hij nodigde me uit op zijn kamertje en schonk me, in een theekopje, jenever in. Nu gaat het gebeuren dacht ik hoopvol, maar er gebeurde niets. Hij las stiekem De Waarheid en vertelde me over zijn passie voor politiek.
De opwinding verdween dus al gauw, ik werd wel dronken en misselijk.

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Feiten en meningen en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Het internaat – bij ons gebeurde nooit iets

  1. simonkorving zegt:

    Een trieste overPIJNzing met dito weekendweer; alhoewel … theekopjes met Genever ;-))

    Like

  2. Th Balvers zegt:

    Met veel interesse gelezen. Ben zelf kweekschoolleerling geweest op de RK Magister Vocat in Amsterdam. Er was wel een homo-erotisch sfeertje onder jongens. Na de kweekschool bleken er vijf praktizerend homo te zijn (bleek op een reunie).

    NB. Zo’n foto in pak heb ik ook; we gingen in colbert en pantalon, met stropdas, of keurige sweater naar school en de hospiteerscholen. Een colltrui was op het randje….

    Like

  3. Corline zegt:

    O, ja, die tijd….. De directrice van het meisjesinternaat komt in haar volle omvang weer in mijn herinnering naar boven.

    Like

  4. Switha Ro zegt:

    De Klokkenberg.. dat is nu een BO achter de school waar ik tegenwoordig lesgeef. Een school die overigens tijdelijk tegen de vlakte ligt wegens ingrijpende innovatie (Canisius College). Dat was een Jezuïeten-onderneming heb ik me laten vertellen (Ik kom uit het Noorden – internaten en / of katholicisme is me niet eigen). Die sfeer hangt er trouwens nog steeds wel een beetje; de zelfredzaamheid en de vanzelfsprekendheid waarmee we als modern personeel nog steeds geacht worden ons breed op te stellen. Hoewel de echte oude garde inmiddels verdwenen is…

    Like

  5. Pingback: Natuurlijk | Kalfjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s