Zal ik wel of niet die detective gaan schrijven?

UnknownAl heel lang had ik het plan om ooit nog een keer een detective te schrijven. Ik houd van het genre. Spanning is een mooi gegeven voor een boek, je neemt de lezer mee het verhaal in, de wens om te weten hoe het afloopt is een basisgegeven voor een goed boek. Ideeën genoeg. Maar zou het ook een goed boek worden? Daar ben ik nog steeds niet zo zeker van. En dan: al dat werk!

Al jaren koop ik juni de Vrij Nederland Detective en Thrillergids. Daarin beoordelen ervaren redacteuren honderden thrillers in allerlei soorten en maten. De beste worden beoordeeld met vijf sterren, als het helemaal niks is, krijgt het boek geen enkele ster. Dit jaar heb ik maar eens geturfd hoe het staat met de Nederlandse detectives in de VN-gids. Niet zo best:

vijf sterren:  0
vier sterren: 10
drie sterren: 27
twee sterren: 29
een ster: 18
nul sterren: 7

De kans om als beginnend detective schrijver ergens onderaan de ranglijst te eindigen  is dus groot. De bewoordingen waarmee de minder goede detectiveschrijvers worden afgeserveerd liegen er ook niet om. Een bloemlezing:

– ‘Ongeloofwaardig; een slordig vervolg’ (Tineke Beishuizen)
– ‘Een al te voorspelbare plot’ (Martyn van Beek)
– ‘Het einde is over de top en er zitten wel wat mindere stijlbloempjes in zoals de vergelijking van een overspelige relatie met een pot Duo Penotti’ (Marelle Boresma)
– ‘Te gedetailleerd, met te veel culinaire beschrijvingen’ (Britta Bolt)
-‘Plechtstatig Nederlands; te veel hooi op de vork’ (Maarten van Bommel)
– ‘De toon is wat kinderlijk en de schrijfster spint sommige zaken wel heel erg breed uit’ (Lotte Boot)‘
– ‘Ze vertelt het allemaal op een vriendelijke, babbelende toon’ (Patricia van der Broek)
– ‘Mooi schrijven staat niet garant voor een goede thriller. Helaas.’ (Derwent Christmas)
– ‘De hoofdpersonen zijn oninteressant; ook de plot, voor zover aanwezig, is weinig spectaculair’ (Gerda Crouset)
– ‘de dialogen zijn onnatuurlijk en de karakters hadden meer moeten worden uitgewerkt’ (Rudy Dek)
– ‘Na 200 pagina’s weten we dat de auteur nog nooit heeft gehoord van ‘minder is meer’ (Rob van Doorn)
– ‘Het suikerzoete melodrama in de ontknoping doet de vierde ster verdwijnen.’ (Dirk van den Ende)
– ‘Weinig pretentieus leesvoer voor in de strandstoel met een wat gemakzuchtig slot’ (Guido Eekhaut) – ‘Negatieve uitschieters zijn de veel te lang uitgesponnen oorlog scènes’ (Johan Faber)
– ‘Wat moeten we toch met de almaar uitdijende massa van mierzoete Bouquetreeksthrillers, waarin alles om liefde en rijkdom draait?’ (Maartje Fleur)
– ‘We hebben ons suf gepeinsd over het idee achter deze politieroman’. (Daan Fousert)
– ‘Ze schrijft met een vanzelfsprekende souplesse maar ze moet oppassen niet karikaturaal te worden.’ (Ellen G.)
– ‘Jammer dat het proza van Gérard zo hemeltergend abominabel is’ (Paul Gérard)
– ‘Het wordt pas vervelend – voor de lezer althans – als het gehijg en gesteun op een gegeven moment de overhand nemen.’ ((Jeroen Guliker)
– ‘Het is goed opgeschreven, alleen reuk je continu de weeë lucht van spruitjes’ (Suzanne Hazenberg)
– ‘De lezer komt er tergend langzaam achter wat er toen is gebeurd’ (Edward Hendriks)
– ‘Er gebeuren ook nog nare dingen met lammetjes’ (Daniëlle Hermans)
– ‘Dit vlotte realisme ontbreekt helaas bij een paar cruciale ontwikkelingen’ (Ellen den Hollander)
– ‘Spannend is deze Den Hollander geen seconde, het thema van wraaklust is heel slecht uitgewerkt’ (Loes de Hollander)
– ‘Gortdroge, schoolse thriller’ (Marianne en Theo Hoogstraten)
– ‘Waarom al die clichés en vooral ook die eeuwige kriebel in de buik’ (Renée Hulshof)
– ‘De turbotaal waarvan Van Inkel zich bedient werkt op je zenuwen, met als de grappig bedoelde metaforen.’ (Jeroen van Inkel)
– ‘Beide lijnen komen rommelig en gehaast samen in een plot die nauwelijks nog verrast’ (Linda Jansma)
– ‘De plot is al niet veel beter en de spelfouten helpen ook al niet’ (Sandrine Jolie)
– ‘Volstrekt niet overtuigend neergezet; soap-achtig’ (Carla de Jong)
– ‘Elk gesprek wordt ingeleid met een ellenlange omgevingsbeschrijving en steeds dezelfde beeldspraak’ (Josten & Smits)
– ‘De beschrijving van het pedofielennetwerk voldoet aan alles clichés die hierover de ronde doen’ (Heleen van der Kamp)
– ‘De lijm om de boel bij elkaar te houden is archaïsch taalgebruik.’ (Martin Koomen)
– ‘Zouteloze, warrige vertelling met ongeloofwaardige en dus onbevredigende ontknoping’ (Tjeerd Langstraat)
‘ Wat zou een beetje humor of een afslag van het platgetreden pad deze misdaadroman een oppepper geven!’ (Tulpa M.)

Unknown-1Nu ben ik pas halverwege maar de moed zakt me al in de schoenen. Er kan dus heel veel mis gaan.
Al deze dames en heren hebben maanden, misschien wel jaren gewerkt aan hun thriller. Erover verteld aan hun dierbaren; vol tros waren ze toen de uitgever belde met de mededeling dat het door zou gaan, hun boek kwam eindelijk in de winkel. Maar de recensent sabelde het neer. De sterrengevers van VN waren pijnlijk kritisch. Het boek verdween alweer snel uit de winkel en de schrijver zit nu thuis met een  stapel boeken die zij/hij dan maar cadeau geeft. De thriller was gewoon niet goed genoeg.

Ik ga er dus maar niet aan beginnen, tenzij ik opeens een briljant idee krijg natuurlijk -maar zelfs dan…

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Feiten en meningen en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Zal ik wel of niet die detective gaan schrijven?

  1. gnossie zegt:

    Laat die recensenten toch lullen en probeer het gewoon. Ik beloof dat ik je boek koop als het verschijnt.

    Like

  2. Bert Ernste zegt:

    (Literatuur)Recensenten zijn nodig omdat je op eigen houtje moeilijk kunt kiezen uit de veelheid aan boeken, maar aan de andere kant zijn het vaak eigenwijze, prententieuze lieden die origineel proberen te zijn, wat lang niet altijd leidt tot afgewogen oordelen waar de lezer wat aan heeft.

    Laat je bij het schrijven van een boek vooral niet weerhouden door angst voor de critici. Maar inderdaad: misschien word je neergesabeld en inderdaad: het is veel werk …

    Like

  3. jokezelf zegt:

    Schrijven moet je vooral doen voor je eigen plezier. Laat je niet weerhouden uit angst voor beoordeling, want wie weet wat voor spannends er uit je brein naar je toetsen komt ;-). Niet geschoten is altijd mis. Trouwens, je kunt moeiteloos over alle andere genres een soortgelijke lijst opstellen. Het is wèl veel werk, dat ben ik met je eens.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s