Geveltuintjes

DSC03453Als ik door de Jordaan fiets, zie ik hoe groen het daar is geworden. Overal planten langs de gevels, op de stoepen, op trapjes. Wat begon als een anarchistisch verzet tegen de brave burgerlijkheid – hoe durft dat langharig ruig zomaar de gemeentelijke stoeptegels te verwijderen – is inmiddels verworden tot een gekoesterde instelling die gestimuleerd en zelfs hier en daar gesubsidieerd wordt.

In vijfentwintig jaar heeft de stad door het aanleggen van de geveltuinen een ander aanzien gekregen. De provo’s hadden al wilde plannen om overal stadstuinen aan te leggen, ze werden voor gek verklaard, maar zie, het groen schiet nu de grond uit, overal tussen de tegels door, keurig bijgehouden door brave bewoners, ras-Amsterdammers en nieuwkomers. Geveltuintjes worden stadsbossen, braakliggende stukjes grond worden niet meer automatisch volgebouwd, maar worden omgetoverd in kleine parken, speelplaatsen, hondenuitlaatplekken.

DSC03449Was de Jordaan vroeger synoniem voor armoede, vuil, bedompte achterafstraten, nu is het er opgeruimd en vooral groen. De lange smalle straten worden onderbroken door pleintjes, doorgangen. Rustig is het er ook, de toeristen blijven hangen rond de Prinsengracht, komen nauwelijks de Jordaan in.
De stad zit vol verrassingen als je de tijd neemt om goed te kijken.

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Feiten en meningen en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s