Oppas

 

Sri Lanka 1979_0015In de zomermaanden gingen we als het even kon lange reizen maken En het kon eigenlijk altijd wel. Hoe we dat financieel deden weet ik niet meer, maar ook met weinig geld gingen we op pad en bleven weken weg. Naar Turkije, naar Jemen, Egypte, Indonesië, Maleisië, Birma en Sri Lanka. Het was nooit moeilijk om een oppas voor ons huis te vinden. Vaak waren het studenten die geen zin hadden om een zomerlang op hun kleine studentekamertje te zitten, liever ruilden ze dat in voor een verblijf in ons mooie appartement aan de gracht. De zorg voor de twee poezen namen ze dan graag op zich, en eigenlijk is dat ook altijd goed gegaan.

Behalve dan de keer dat Claudia op ons huis zou passen. Claudia was een wat stuurse
leerling uit de vijfde klas met wie ik het wel goed kon vinden. Ze woonde nog bij haar stiefouders maar had vaak problemen thuis waar ze mij als haar menP&W 10tor vaak over vertelde. Voor de zekerheid belde ik haar stiefmoeder, maar die vond het prima als Claudia een tijdje ergens anders zou wonen. De avond voor het vertrek kwam ze alvast logeren om de poezen te leren kennen en wat aanwijzingen te krijgen. Ze was in gezelschap van een pukkelige jongeman die ze voorstelde als Patrick, ‘een vriend’.

Het was de tijd ver voor mobiele telefoons en internet dus als wij op reis waren was het enige contact met thuis een ansichtkaart en heel af en toe een telefoontje om te laten horen dat alles goed ging. We belden pas na twee weken en kregen onze achterbuurvrouw te pakken. Ze had de indruk dat er van alles mis was met die Claudia en vooral met haar vriend. Iedereen in huis had last van veel lawaai, er kwamen steeds hordes onbekenden op bezoek, er werd overal gerookt en geblowd, de katten liepen verwilderd door het trappenhuis. Eentje was twee nachten weggewest en later op straat gevonden door een andere buurman.

Maleisie 4_0010We probeerden Claudia te bellen maar dat lukte pas na twee dagen. Ja, dat van de katten klopte, ze zou proberen ze binnen te houden. Het ging echt goed met ze. En van dat bezoek klopte ook, maar dat was de schuld van Patrick. Die hadden wij niet gevraagd om op ons huis te passen, kon ze die niet buiten de deur houden? Nee dan zou ze zich vreselijk eenzaam voelen, zei ze. Maar ze zou ervoor zorgen dat niemand last van hen had.
Tijdens onze tocht door de bergen van Sri Lanka moest ik vaak aan thuis denken. Ik miste mijn katten opeens heel erg en zag ze eenzaam verdwaald door de stad zwerven, zittend in de regen ergens onder een geparkeerde auto. Op de terugreis verbleven we in Bangkok een nacht in het dure Oriental Hotel. Maar ik kon er niet van genieten. Ik maakte me zorgen. Zou er nog iets heel zijn van kopjes en borden, zou het beddengoed vol troep zitten, waren de ramen nog heel, kregen de planten wel water?

K35 5_0017a

Weer thuis, nog in vakantiestemming

We kwamen heel laat aan in Nederland eind augustus, het was dertig graden, warmer nog dan in Sri Lanka. Er was een poging gedaan een beetje op te ruimen. De poezen zaten op de vensterbank op ons te wachten, vreemd schichtig waren ze. Een horde vlooien stortte zich op onze blote benen, er was kennelijk weken niet schoon gemaakt, de katten zaten ook onder.
We zijn een week bezig geweest om alles weer een beetje op te ruimen, overal vond ik glazen en lege flessen. De vloer werd gesopt en de katten zo ver dat kon vlo-vrij gemaakt. De ramen wijd open om de stank uit huis te krijgen, de planten bloeiden weer op, ze waren zichtbaar blij dat alles weer als vanouds was. 

Claudia kwam een week na het begin van het schooljaar weer eens kijken. Heerlijk had ze het gehad, zei ze tegen iedereen. Volgend jaar wilde wel weer op mijn huis passen. Gelukkig hebben we toen een oudere collega gevonden die het graag wilde doen, een echte kattenvriendin die niet rookte, zonder pukkelige vriend.

Zie onder meer: Jemen http://wp.me/p1MauM-7S , Sri Lanka, een hotel om niet meer weg te gaan http://wp.me/p1MauM-kb Saldoway, die nam alleen al http://wp.me/p1MauM-9D  en alles onder het kopje ‘reizen’ uit de rechter kolom.

 

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Feiten en meningen, Reizen en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Oppas

  1. Wieneke zegt:

    Pure horror! Vooral voor die arme beestjes moet het de hel zijn geweest.

    Like

  2. Wllm Kalb zegt:

    ‘Ik herinner me dat heel vaagjes, maar niet dat jij van slag was. Verder natuurlijk heel leuk’
    Peter

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s