De man in de groene regenjas

Maandagavond ging ik eindelijk weer eens naar een concert in het Concertgebouw. Ik ken mensen die heel ver weg wonen en regelmatig de verre reis ondernemen naar deze muziektempel. Ik woon alweer een jaar in Amsterdam, het is een kwartiertje fietsen naar de Van Baerlestraat,  maar het was er nog niet van gekomen. Nu kon ik geheel onverwacht tegen een gereduceerd tarief kaartjes krijgen voor het concert met ‘Brahms 4’, dat werd aangeprezen als een soort popconcert.

We waren ruim op tijd en zaten op keurige plaatsen ergens in het midden. Rechts van ons een wat jonger echtpaar dat druk in de weer was met de smartphone. links van ons een ouder stel en daarnaast, het midden van de rij, een lege plaats in de verder toch geheel gevulde zaal.

Een paar minuten voor het begin van het concert kwam de man in de groene regenjas door het middenpad aanlopen. Hij keek op zijn kaartje, wurmde zich langs de mensen op de hoek en ging zitten met zijn jas aan. De stoelen in het Concertgebouw zijn krap, de man in de groene regenjas was fors zodat zijn buren wat moesten inschikken. Zijn jas en zijn ellebogen staken aan beide kanten over de armleuning uit.

Tijdens het eerste deel van het concert, de wereldpremière van Morphic Waves van de jonge componist Joey Roukens sloot de man in de groene regenjas zijn ogen, hoewel de muziek opzwepend was en het volume dat van een popconcert oversteeg. De geweldige ovatie voor het orkest, de dirigent en de componist deed de man de in groene regenjas opschrikken. Nog tijdens het applaus stond hij op, ging weer voor de andere bezoekers langs, hij moet zijn buik inhouden om niet tegen hen aan te botsen, en liep naar voren. Hij speurde de rijen langs, bleef staan en nog voor het volgende onderdeel begon, vijf Rückert-liederen van Mahler, kwam hij weer terug, moest opnieuw langs de eerste menen in de rij en plofte neer op zijn plaats. Nu had hij zijn jas uitgedaan en hield die angstvallig vast op zijn schoot.

De Engelse sopraan Alice Coote had het moeilijk met Mahler. Ze was alleen duidelijk te horen als ze de noten hard kon aanzetten en dan klonk er een erbarmelijke klank, zo anders dan ik van andere vertolkers van deze prachtige liederencyclus ken. Het Duits van Coote was niet te verstaan. Het Nederlands Philharmonisch Orkest deed zijn best en dirigent Marc Albrecht stond zich het in het zweet te werken, maar de man in de groene regenjas applaudisseerde niet na afloop en bleef zitten toen de meeste mensen gingen staan, een wat overdreven huldeblijk, maar Nederlanders geven nu eenmaal al heel gauw een staande ovatie.

Na de pauze kwam de man in de groene regenjas weer als laatste het middenpad oplopen. Hij had zijn jas weer aangetrokken, speurde naar zijn lege stoel en vroeg de mensen in de rij opnieuw om voor hem op te staan. Toen het orkest het allegro non-troppo inzette was hij klaarwakker. Zijn handen bewogen mee met de baton van de dirigent. Toen het volume zwol maakte hij wilde gebaren, tot ergernis van zijn buren. Brahms golfde over ons heen. Ik zat aan de kant de zes bassisten die bijna om hun instrumenten heen lagen om mee te gaan met de vloeiende golven geluid, hard en dan weer zacht, ijle fluittonen, meeslepende eerste en tweede violen, altviolen, cello’s en contrabassen. De man in de groene regenjas kon niet meer stilzitten. De buurman legde met een rustig gebaar zijn hand op de meedirigerende arm. De bewegingen stokten, zijn handen gingen naar beneden en lagen vanaf dat moment op zijn schoot, maar zijn vingers bewogen nog steeds mee met de muziek.

De vier delen Brahms waren snel voorbij. Opnieuw ovationeel applaus voor orkest en dirigent, ook weer bloemen. Maar hier en daar waren mensen al op weg naar de uitgang. De man in de groene regenjas bleef stil op zijn plaats zitten. Mu moesten de mensen uit het midden zich langs hem wurmen op weg naar de garderobe.

 

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Amsterdam, Feiten en meningen en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op De man in de groene regenjas

  1. Wieneke zegt:

    Hij zal wel iets in zijn bovenkamertje mankeren natuurlijk, maar ondertussen is hij lekker bezig om andere mensen – die veel geld hebben betaald – erg te hinderen en komt er nog mee weg ook.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s