Onderkant

unknown

Dan Blake en Kathy uit de film van Ken Loach

Zodra ik op eigen benen stond heb ik me een ding voorgenomen: nooit zou ik schulden maken. Ik weet niet waarom ik daar zo huiverig voor was, maar ik heb altijd mijn eigen financiële onafhankelijkheid bewaakt.

Zaterdagavond zagen we de indrukwekkende film I Daniel Blake van Ken Loach die prachtig laat zien hoe afschuwelijk armoede in Noord-Oost Engeland kan zijn, hoe vreselijk het is om te moeten vechten tegen de bureaucratie. Hoe lastig het is om je weg te vinden in deze gedigitaliseerde wereld als je laagopgeleid bent en niet gewend bent om met computers te werken. Loach verfilmt het leven van een aantal mensen met een goed hart die ten gronde dreigen te gaan. Ze staan tegenover kille ambtenaren die regels toepassen met de attitude van kampbewakers. Het is bijna een documentaire, voortreffelijk gespeeld door Dave Jones en Hayley Squires. Enkele elementen zijn duidelijk fictie en zorgen voor een lach en een traan.

Gistermiddag zag ik twee afleveringen van Schuldig, een serie documentaires van HUMAN gemaakt door Sarah Sylbing en Esther Gould. Geen fictie maar de rauwe werkelijkheid: huisuitzetting, bergen papier, aanmaningen, deurwaarders, incassokosten, boetes en dat allemaal vlak bij, in de Vogelbuurt in Amsterdam-Noord.

Er zullen altijd mensen zijn die verkeerde beslissingen nemen, die domme dingen doen en daardoor aan de onderkant van de maatschappij belanden. Vaal buiten hun schuld om, door domme pech, vaak ook door eigen keuzes: verkeerde vrienden, gokken, drank en drugs. Het mooie van de film van Loach en de documentaire is dat duidelijk wordt dat het steeds om mensen gaat die geholpen en niet gestraft moeten worden. Ook de politiek moet dit onderwerp eens wat hoger op de lijstjes zetten.

schermafbeelding-2016-11-28-om-10-54-03De dierenwinkel van Dennis is voorlopig gered. Uit het hele land komen steunbetuigingen, opeens komen allerlei mensen bij Dennis spullen kopen. Maar over een tijdje ebt dat weer weg en zal de duivenliefhebber zich moeten beraden of hij nog wel verder kan in zijn rommelige winkeltje dat alleen maar verlies lijdt. Een doodgoeie jongen die misschien nooit aan die winkel had moeten beginnen. Acht jaar geleden zag de wereld er anders uit, veranderingen gaan snel, niet iedereen is zo flexibel om zich razendsnel aan te passen.

Hier en daar doken zowel in de film als in de documentaires mensen op die hulp boden op een menselijke manier, die lak hadden aan de regels maar de mensen om wie het gaat voor lieten gaan. Dat is niet altijd mogelijk, dat kost moeite en durf. Maar alleen daarmee blijft het leefbaar aan de onderkant van de samenleving.

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Amsterdam, Amsterdam-Noord, Feiten en meningen, media en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Onderkant

  1. Wllm Kalb zegt:

    Peter: Goed zo Will! Mooi gesproken.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s