Schreeuwen in de Haarlemmerstraat

schermafbeelding-2017-01-04-om-17-39-05

‘Je hoeft niet zo te schreeuwen’ zegt de keurige meneer tegen de man met de dreadlocks in de drukke Haarlemmerstraat. Hij schreeuwt inderdaad hard tegen willekeurige voorbijgangers. Soms in het Engels soms in het Nederlands. Zijn Engels is duidelijk te verstaan, goed Engels. Hij draagt een oude, te grote legerjas, de capuchon half over zijn hoofd. Ook zijn woeste baard vertoont dreadlocks die alle kanten op staan. Zijn ogen priemen. Hij zwalkt over de stoep, lavereert tussen geparkeerde fietsen en duidelijk geschrokken toeristen.
Hij blijft staan en bekijkt de keurige man: mooi getrimd baardje, aktetas in zijn linkerhand.
‘Jij hebt makkelijk praten meneertje, jij hebt het wel heel goed getroffen. Zeker honderd keer beter dan ik.’ De volzinnen komen er in een keer uit, in keurig ABN.
‘Nou misschien negentig keer, maar daarom hoef je toch niet zo te schreeuwen’, antwoordt de niet meer zo jonge keurige meneer, in zijn groene loden jas.
‘Maar ik ben het er niet mee eens!’ zegt de dreadlock man nog maar eens.
‘Ja dan houdt het op’, zegt de keurige meneer heel kalm en loopt door.
De ander gaat het Volkskoffiehuis binnen om even bij te komen van al dat schreeuwen.

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Amsterdam, Feiten en meningen en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s