Verkocht

schermafbeelding-2017-01-28-om-11-35-43Als het om koloniën gaat, denken we aan Groot-Brittannië met dat eindeloze Gemenebest. Over de hele wereld wordt een soort Engels gesproken, in de verste uithoeken zijn eilanden te vinden waar op de postzegels het portret van Elisabeth prijkt. Je denkt aan Frankrijk dat vooral in Afrika zijn sporen heeft nagelaten, lokale heersers spreken prachtig Frans. Spanje had natuurlijk zijn koloniën in Zuid-Amerika, en Portugal bezat nog tot in de jaren zeventig van de vorige eeuw restjes van het grote vroegere rijk in Afrika maar ook in India en en China. Sommige mensen weten te vertellen dat ook Duitsland enige tijd koloniën had, zoals Togo en Namibië maar die verloor aan het einde van de Eerste Wereldoorlog. Ook Oostenrijk had handelsposten in Azië maar tot echte koloniën kwam het niet. En België natuurlijk. Dat land verscheen laat aan de tafel toen de taart verdeeld werd, maar het was aan koning Leopold II te danken dat een groot deel van Midden-Afrika Belgische werd: Congo, Burundi en Rwanda. En Nederland. Dat kleine landje had in Oost en West nog enorme bezittingen, resten van de VOC en de WIC, handelsposten die waren uitgegroeid tot echte koloniën. schermafbeelding-2017-01-28-om-11-33-23Dat ook Zweden en Denemarken ooit koloniën hadden gehad wist ik door heel goed te kijken in de Historische Atlas. Op de kaart van het Caraïbisch gebied waren piepkleine eilanden paars en groen gekleurd met de aanduiding ‘Zweedsch’ en ‘Deensch’.
Ook Denemarken had in de 17e eeuw een West-Indische Compagnie (Dansk Vestindisk-Guineisk Kompagni) en veroverde drie eilandjes: Sint Thomas, Sint Jan en Sint Croix.
Net als de andere grote landen deden ze actief aan de slavenhandel, ze verdienden geld aan de verkoop van rum en suikerriet. Op Sint Thomas woonden ook enige tientallen jaren afstammelingen van Zeeuwse en Vlaamse boeren die er nog heel lang Nederlandse kerkdiensten hebben gehouden.

Nadat de slavernij in 1848 werd afgeschaft waren de eilanden minder winstgevend en probeerde de Deense overheid ervan af te komen. Uiteindelijk werden de eilanden in 1916 aan de VS verkocht voor de somma van 25 miljoen dollar. Nog steeds zijn er veel Deense plaatsnamen te vinden op de drie eilanden die nu de US Virgin Islands heten. Sommige straten hebben nog hun Deense naam behouden zoals Ny Gade in Charlotte Amelie, de hoofdstad van Saint Thomas, genoemd naar de vrouw van de Deense koning Christiaan V.

unknownOok Zweden had in de 19e eeuw een ‘eigen’ eiland in het Caraïbisch gebied: de vroegere Franse kolonie Barthélemy, in 1784 gekocht van de Fransen in ruil voor invoerrechten in de haven van Gotenburg. Ook in Noord-Amerika hadden ze een Nieuw-Zweden gesticht aan de monding van de Delaware, maar handelsposten werden door de Hollanders ingepikt. Zweden richtte zich meer op Europa, het veroverde delen van Pommeren en Finland. Maar Saint Barth zoals het eiland in de Caraïben liefkozend genoemd werd, bleef nog lang Zweeds. Het eiland ligt vlak bij ‘ons’ deel van Sint-Maarten en is nog steeds een paradijselijk oord waar veel Zweden vakantie houden uit een soort heimwee. De hoofdstad heet nog steeds Gustavia, maar de Zweden verkochten het in 1878 weer aan Frankrijk, de bevolking had zich uitgesproken in een referendum. Het is nog steeds Frans en heeft een beperkte autonomie.

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Feiten en meningen en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s