Zeventien

img_1162Opgelucht was ik omdat ik mijn mulodiploma met mooie cijfer had behaald, een tien voor aardrijkskunde! Maar ik schaamde me ook omdat ik aanvankelijk op de hbs zat en die niet had afgemaakt. Had je best gekund zeiden de leraren. Maar die hadden makkelijk praten. Wat nu? Mijn moeder was heel duidelijk: ga maar een baantje zoeken, je eigen geld verdienen. Gelukkig bood mijn oom uit Arnhem aan mijn verdere studie te betalen, maar het moest dan wel op een Christelijke school zijn en zo werd ik ingeschreven bij de Christelijke Kweekschool De Klokkenberg in Nijmegen, met internaat. Voor mij een hele geruststelling: de komende vijf jaar lagen vast, hoefde ik geen keuzes meer te maken. Alle tijd om te ontdekken wat ik kon, wie ik was.

Daar was ik vooral mee bezig toen ik zeventien was. Ik las enorm veel, van alles door elkaar. Luisterde vaak naar de radio, wist heel veel maar had voor al die kennis geen uitlaatklep.

images-1

Die zomer ging ik alleen op vakantie naar Denemarken, een lang gekoesterde wens. Ik had wat geld gekregen van mijn moeder, van ooms en tantes. Veel was het niet, Ik zou gaan liften en overnachten in jeugdherbergen. Andere vrienden gingen in groepjes kamperen op Texel of Oostvoorne, ik ging alleen op stap. Niet omdat ik dat zo graag wilde, maar ik was te eigenzinnig om anderen zo gek te krijgen om met mij mee te gaan. Denemarken leek een land heel ver weg, niemand wist er iets van. Ik wel, had er veel over gelezen en zelfs Deense woordjes geleerd om me te kunnen redden als ik de grens bij Flensburg was overgestoken. Helaas had ik niet geleerd hoe je die woorden moest uitspreken dus ik had er niet zo veel aan, toch heb ik in die vier weken een aardig mondje Deens geleerd.

Het voordeel van de jeugdherbergen was dat je er makkelijk in contact kwam met andere mensen die je handige tips gaven. In Aarhus trok ik op met Peter en Hajo uit Bremen, we maakten muziek op een plein in het centrum van de stad en werden dronken aan het strand. Met Peter heb ik nog steeds contact. We hadden afgesproken elkaar op de terugreis weer te ontmoeten op Rønø, een heerlijk Deens Waddeneiland. We stuurden elkaar gedichten en discussieerden lang over Kafka’s Der Prozess. Begrepen we dat nu wel of totaal niet? img_1163

In mij sluimerde een romantisch verlangen naar genegenheid en seksualiteit. Maar ik kon er nog helemaal geen vorm aan geven. Nu en dan had ik de wildste fantasieën als ik mooie mannen tegenkwam, maar er gebeurde nooit iets, ik zocht het niet op, was er een beetje bang voor. In Odense had ik een afspraak met een correspondentievriendinnetje.  We schreven al een jaar aardige brieven aan elkaar in het Engels, zoals ik ook correspondeerde met een meisje uit Bulgarije en een ander uit Oost-Duitsland. Luchtige brieven over liedjes en filmsterren. Maar deze Hanne had hoge verwachtingen van onze ontmoeting. Haar ouders waren niet thuis, ze nam me mee naar haar slaapkamer ze wilde met me zoenen. Met moeite kon ik ontsnappen, helemaal in de war. Terug naar de jeugdherberg naar mijn plek hoog op het stapelbed, lekker alleen.

Die weken in Denemarken hebben me zelfverzekerder gemaakt. Als ik een plan had kon ik dat doorzetten. Ik kon voor mezelf zorgen, dingen regelen. Ik kon vrienden maken. Stukje bij beetje kwam ik te weten wie ik was. Nog niet helemaal volwassen, nog op zoek naar mijn ware identiteit, maar ik zocht in de goede richting.

 

Beluister Janis Ian At seventeen, zo mooi, zo waar: https://www.youtube.com/watch?v=ypn9oKaO-3E 

Zie ook: Jeugdherinneringen 1  – Twaalf en onbegrepen http://wp.me/p1MauM-10R
Jeugdherinneringen 2  – 13,114,15 jaar en onbegrepen http://wp.me/p1MauM-11a
Jeugdherinneringen 3  – Een beertje onder mijn jas http://wp.me/p1MauM-11D
J
eugdherinneringen 4 – Mijn moeders mannen http://wp.me/p1MauM-13c
Bij ons gebeurde nooit iets http://wp.me/p1MauM-1k9

 

 

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Feiten en meningen, jeugdherinneringen en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Zeventien

  1. Wllm Kalb zegt:

    Peet: Acch Will, wat een lieve en beetje ontroerende Kalfjes….

    Like

  2. Pingback: Liften | Kalfjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s