Uit logeren

 

img_1166

Het linkerdeel van het Thomashuis was het ‘tuinmanshuis’ het domein van tante Saar

Tijdens mijn lagereschooltijd woonde ik zes jaar in huis bij tante Saar die acht kinderen onder haar hoede had die om de een of andere reden niet thuis konden wonen. We woonden in het tuinmanshuis van een groot landgoed in Zeist van de antroposofen. Tante Saar was een goede opvoedster en deed gelukkig nooit alsof ze onze moeder was.

Er was een vervelende bijkomstigheid: in de vakanties was tante Saar gesloten. De andere kinderen gingen dan naar huis, maar voor mij was er geen thuis, ik moest dan ergens gaan logeren. Ik denk dat mijn moeder dat regelde in samenspraak met tante Bé en mijn ooms uit Arnhem. Regelmatig logeerde ik in Arnhem-Zuid bij de jongste broer van mijn vader, minder vaak aan de Monnikensteeg bij de oudste broer van mijn vader of in Amstelveen bij de broer van mijn moeder. Mijn moeder had aanvankelijk nog geen eigen woning en kon me niet te logeren hebben. Bij tante Bé logeerde ik ook niet, ik heb nooit begrepen waarom.

In de grote vakantie werd ik ondergebracht bij kennissen van mijn moeder, een paar keer in Koedijk bij Alkmaar op de boerderij van oom Jan en tante An. Het was nog voor de ruilverkaveling, in Koedijk ging alles nog per boot. Aan de dijk langs het Noord-Hollandkanaal lagen de huizen daarachter was een vaart en verder weg de kleine eilandjes waarop kool verbouwd werd. Met oom Jan ging ik mee op de lange smalle boot naar de veiling in Broek op Langedijk. Ik mocht vissen in de vaart achter het huis en van neef Jaapje leerde ik kaarten en als het bleef regenen gingen we spelen op de hooizolder.

Later heb ik ook in Koedijk een zomer doorgebracht bij de vader en moeder van Jaap die wat jonger waren dan oom Jan en tante An. Pas veel later begreep ik dat oom Jan een NSB–kameraad van mijn grootvader was. Jaap liet me stiekem een kist zien die onderin een kast stond. Daarin zaten insignes met runentekens en een exemplaar van Mein Kampf. Ik begreep dat ik daar niet over mocht praten maar hoe het precies zat wist ik niet.

img_1167

Steeds duidelijker werd wel dat mijn ouders in de oorlog aan de Duitse kant hadden gestaan. Mijn vader was in dienst geweest van de Wehrmacht en vlak voor de bevrijding omgekomen. Niemand vertelde precies wat er gebeurd was, ik kreeg alleen fragmenten te horen, moest zelf de puzzel in elkaar zetten.

Toen ik tien of elf was bracht mijn moeder me naar Drenthe, ik zou er vijf weken logeren op de kleine boerderij van Jantien, net buiten het dorp Gasselte. Die avond al kwam er politie aan de deur, mijn moeder moest mee, ik begreep er niets van. Het bleek alles te maken hebben met haar vriend Henny. Na een uurtje al werd ze weer teruggebracht in een politieauto, er was niets aan de hand, zei ze. Een misverstand.
Het was een mooie warme zomer en ik heb er veel gefietst. Ik mocht koeien melken, meehelpen bij het maaien van de rogge en zorgen voor de kalfjes en de konijnen. Ook Jantien en haar man kenden mijn moeder ook uit de oorlog. Toen mijn vader gewond was geraakt had hij hier enkele weken doorgebracht om te herstellen. Ook Jantien en haar man waren lid geweest van de NSB, wat ze vol trots aan mij vertelden. Ik snapte niet hoe je daar trost op kon zijn. Maar ik begreep zoveel niet.

In Amstelveen bij oom Dirk en tante Bette werd maar zelden over de oorlog gesproken. Oom Dirk had een drukke baan op Schiphol, tante Bette werkte ’s morgens in een kledingzaak in het gloednieuwe winkelcentrum, de oorlog leek heel ver weg. Hun oudste dochter Cora was net zo oud als ik, we deden veel samen. Het was er gezellig, er waren veel kinderen in de nieuwbouwwijk met wie we op avontuur gingen. Van de broer van tante Bette hoorde ik dat tante Bette samen met mijn moeder en de kinderen de hongerwinter in Silezië had doorgebracht en dat mijn nichtje en ik samen in één bedje hadden geslapen. Zo kwamen weer een aantal puzzelstukjes op hun plaats.

img_1164
Ik was steeds weer blij om terug te keren naar Zeist naar tante Saar. Ik had na een verbouwing een eigen kamertje gekregen en er echt mijn huis van gemaakt.

Zie ook:
Van Silezië naar Drenthe http://wp.me/p1MauM-17M
Het dagboek van mijn moeder https://wordpress.com/post/wllmkalb.blog/5634
Mijn moeders mannen https://wordpress.com/post/wllmkalb.blog/4042
Marjetta’s vader https://wllmkalb.blog/2013/10/24/marjettas-vader/
Oom Henry https://wllmkalb.blog/2016/08/27/oom-henry/ 

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Feiten en meningen. Bookmark de permalink .

Een reactie op Uit logeren

  1. Wieneke zegt:

    Wat een enorm goed geheugen heb jij.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s