Op de valreep

schermafbeelding-2017-02-06-om-13-31-55

Hij was het al veel langer van plan geweest maar vorige week besloot Bernd dan toch maar naar Leeuwarden af te reizen om de Alma Tadematentoonstelling te bezoeken. Het was de laatste week, het zou vast erg druk zijn, hij kon nog net een online ticket bestellen. Hij wist dat hij er spijt van zou krijgen als hij het niet deed.
Eenmaal in Leeuwarden nam hij de tijd, het was druk, maar hij had alles rustig kunnen bekijken. Het viel niet tegen. Eerlijk gezegd was hij verrukt over wat hij allemaal zag. Al die kleuren, die verhalen, die lichtheid. Al heel lang had hij zich na een bezoek aan een tentoonstelling niet meer zo prettig gevoeld.

En hij had heel wat gezien in zijn lange leven. Als tekenleraar had hij talloze klassen meegesleept naar het Stedelijk in Amsterdam en geprobeerd die puberende, verwende Amsterdamse kinderen te leren kijken en te genieten van eigentijdse kunst. Dat viel niet mee, ook al deed hij zijn best om de originaliteit van een zaal vol roestige balken te laten zien. Eindeloos kon hij praten over conceptuele kunst, het loslaten van oude patronen en het bedenken van nieuwe oplossingen, nieuwe richtingen. Eerlijk gezegd viel het resultaat hem ook vaak tegen, maar hij liet het niet merken, deed alsof het allemaal parachtig en geweldig was.

images

In zijn vriendenkring kon hij het niet maken om eerlijk te spreken over moderne kunst. Op zondagochtend trof je elkaar in het Stedelijk en je was vol lof over alweer iemand die iets moois deed met neonbuizen of etalagepoppen. De vriend van Bernd had zelf geëxposeerd in een galerie met mini-objecten: piepkleine kijkdoosjes vol Barbie- en vooral Ken-poppen in compromitterende standjes. Ze gingen grif van de hand, ze hielden er een vakantie naar Madeira aan over. Bernd vond die kijkdozen eigenlijk nogal onsmakelijk. Maar hield zijn mond.

Nu durfde hij dan eindelijk aan zijn vrienden te vertellen hoe mooi hij het werk van Alma Tadema vond. Schilderijen die verhalen vertelden. Die gemaakt waren om de toeschouwer mee te nemen in andere werelden, mooiere werelden, vol verheven idealen en gedachten.  Gek genoeg waren veel van zijn vrienden het met hem eens. Het mocht weer, genieten van niet abstracte kunst. Er waren andere tijden aangebroken. Op de valreep mocht hij er nog van meegenieten.

Afbeeldingen:
Sir Laurence Alma Tadema ‘Ask me no more’, 1906.
Bruce Nauman ‘Marching Man’, 1985.

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Feiten en meningen, kunst en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s