1972 – De nacht van rechts naar links

Schermafbeelding 2017-03-17 om 09.30.16
Ik heb maar met een half oog gekeken toen woensdag de uitslagen binnen kwamen. Natuurlijk was ook ik blij dat al om negen uur bleek dat Geert Wilders niet de grootste werd en ik vond het triest dat Lodewijk Asscher zo enorm verloor. Maar al die partijbijeenkomsten, de praatjes van de politici, ik kon er niet goed meer tegen. Te veel hol gepraat, te veel zinnentjes die ik al zo vaak had gehoord.

Mijn gedachten gingen terug naar de tijd dat ik nog enthousiast was voor de politiek. Om precies te zijn naar eind november 1972. Doordat DS’70 het kabinet Biesheuvel II niet langer steunde waren er nieuwe verkiezingen nodig. Drie progressieve partijen sloten de handen ineen: PvdA en de nieuwkomers PPR en D’66. Uit Engeland hadden ze het idee overgenomen een ‘schaduwkabinet’ te vormen met Joop den Uyl, Hans van Mierlo en Bas de Gaay Fortman, maar ook met coryfeeën  als Anneke Goudsmit, Max van der Stoel, Jaap Burger en Anne Vondeling.

Er zat verandering in de lucht. Dat was goed te merken tijdens een feestelijke bijeenkomst in de grote zaal van Krasnapolsky op 28 november 1972, de ‘Nacht van Rechts naar Links’. Georganiseerd door De Nieuwe Line en De Groene, aangekondigd door een fraai affiche van Opland. Schermafbeelding 2017-03-17 om 10.25.54

Wij waren er ook, maar ik kan me er niet veel meer van herinneren. Ik voelde me opgenomen in een club van mensen waarbij ik me thuis voelde. Ik genoot van de muziek: Coby Schrijer, Ronnie Potsdammer, Peter Blanken, Jaap van der Merwe. En de Sissies die ik al kende van een optreden in het Shaffytheater “twee aan de stomme film ontleende languissante dames”. Er waren ook heel veel sprekers, de zaal reageerde overenthousiast. Daar kon ik toen al niet zo goed tegen. Als iedereen zo hard staat te juichen en te schreeuwen ga ik er het liefst vandoor. “Vierduizend feestvierders, de gebruikelijke bommelding, een carnavalesk gebeuren; de dagen dat de socialisten slechts met een gebroken geweertje in plaats van een glas in de hand de gelederen sloten zijn nu al lang voorbij”, schreef Het Vrije Volk.

Maar het hielp. Bij de verkiezingen van 29 november verloren de KVP. CHU en DS’70. De PvdA werd de grootste partij met 43 zetels (!), ook de PPR won. Na een formatie die heel erg lang duurde kwam in april 1973 het kabinet Den Uyl tot stand. Het meest progressieve kabinet uit de geschiedenis dat mogelijk werd doordat ook progressieve KVP’ers en ARP’ers (‘dissidenten’) meededen. Veel leden uit het schaduwkabinet konden uit de schaduw treden en minister of staatsecretaris worden. Een feestje voor links.
Schermafbeelding 2017-03-17 om 09.40.44

De overgang van links naar rechts kwam langzaam daarna met de verloren kabinetsformatie (geen kabinet Den Uyl II, ondanks de 53 zetels van de PvdA (!)) en de komst van het kabinet Van Agt-Wiegel.

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Amsterdam, Feiten en meningen en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op 1972 – De nacht van rechts naar links

  1. Wieneke zegt:

    Vaag herinner ik me e.e.a. nog wel al was mijn politieke interesse in die tijd nagenoeg niet aanwezig. Veel te druk met werk, studie en nogal veel verplichtingen. De begrippen rechts en links waren toen stukken duidelijker dan nu in ieder geval. Wat ik heel mooi vond is dat afgelopen woensdag de opkomst fors was.

    Liked by 1 persoon

  2. Blewbird zegt:

    Er staat een zeer helder artikel in Die Zeit waarin wordt beweerd dat de liberale revolutie die in de afgelopen 50 jaar plaatsvond ten einde is en dat nu het patriarchaat (opnieuw) aan de macht is. Trump, Putin, Erdogan, etc. Dat houdt in dat ‘wij’ (= mensen met ons soort ideeën en idealen) als ouderwets en achterhaald worden afgeschilderd. Niet gemakkelijk te accepteren, maar kennelijk vooralsnog onvermijdelijk. Daar helpt GroenLinks (waarop ik heb gestemd) echt niet meer aan.

    Het artikel in Tablet, waarnaar Die Zeit verwijst, graaft nog dieper.

    http://www.zeit.de/2017/12/demokratie-gegenrevolution-donald-trump-wladimir-putin-recep-tayyip-erdogan-zeitgeist

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s