De eeuwige bruid van de Keizersgracht

Schermafbeelding 2017-04-05 om 09.55.02Op zoek naar meer informatie over de geschiedenis van ons huis aan de Keizersgracht in het Gemeentearchief en op internet kwam ik dit merkwaardige stuiversromannetje tegen, uitgegeven in 1892 door J.A. Fortuyn te Amsterdam, kosten f 0,25. Als auteur staat alleen vermeld ‘M.J – L.O.’ Geheimzinnig en bijna anoniem, maar dat past wel bij het verhaaltje dat gaat over huwelijkszwendelarij, niets nieuws onder de zon. Het begint aldus:

Schermafbeelding 2017-04-05 om 10.11.48
Onder de verschillende bandieten, welke in het verborgen te midden der groote steden hun gemeen, gevaarlijk bedrijf uitoefenen, nemen de bemiddelaars voor huwelijkszaken gewoonlijk een onder- geschikte plaats in. Het is eene geestdoodende industrie, welke door deze lieden wordt gedreven. Noch moed, noch slimheid worden vereischt om een dommen, naar liefde dorstenden armen duivel een paar postzegels af te troggelen. En toch draait zich hun streven alleen om deze lage speculatie.
Wel is waar, wordt voor zeker soort lieden, die nooit uitsterven, het bemiddelen van huwelijken, met andere woorden, het verzamelen van postzegels een winstgevende zaak; toch zal geen bandiet, die op zijne eer gesteld is, voor zulk een schurk op kleine schaal den hoed afnemen, noch hem op eene andere wijze als zijnsgelijke beschouwen; want ook zij houden er een soort van eergevoel op na, en dit verbiedt iederen eerlijken schurk, zich in te laten met zulke kleinigheden als het bemachtigen van een paar postzegels. Nu heeft echter in overoude tijden eens een wijs man gezegd, dat er „geen regel zonder uitzondering” bestaat.
Deze oude waarheid heeft ook thans weder getoond noch steeds van kracht te zijn, want ook de tot nu toe zoo verachte praktijken der huwelijkszwendelarij kunnen zich gelukkig rekenen.
Ene Rinaldini met zijne Rosa zijn opgestaan, die daartoe geroepen zijn de huwelijkszwendelarij weder tot eer te brengen. Geniale schoften zijn zelfs in Amsterdam zeldzaamheden en een held, als onze Rinaldini, die het geëerde publiek beleefd en vol genie het vel over de ooren trekt, behoort toch wel erkend te wor- den. Wij zullen dus in de volgende regelen de eer hebben onzen geëerde lezers het doen en laten van den geniaalsten bandiet uit Amsterdam mede te deelen.
*
**
In gezelschap van een mijner vrienden, zat ik aan de leestafel bij Krasnapolsky. Een paar juist binnengekomen bezoekers, een heer en dame, kwamen evenzoo aan de tafel en maakten zich mees- ter van ongeveer een dozijn couranten, en trokken daardoor onze opmerkzaamheid.
In gezelschap van een mijner vrienden, zat ik aan de leestafel bij Krasnapolsky. Een paar juist binnengekomen bezoekers, een heer en dame, kwamen evenzoo aan de tafel en maakten zich meester van ongeveer een dozijn couranten, en trokken daardoor onze opmerkzaamheid.
Nadat zij zich aan een zijtafeltje hadden neergezet, zeide mijn vriend: „zie die twee lieden tegenover ons eens goed aan”, doch hoewel ik zulks deed zag ik niets bijzonders. – De dame was een meisje over wier ouderdom men niet met zekerheid kan oordeelen. Met een weinig toegevendheid kon men haar op ongeveer dertig jaar schatten.
De heer was bepaald tien of vijftien jaar ouder. Beiden, boewel zeer elegant gekleed, waren plomp in hunne manieren, evenals on- ontwikkelde lieden. „Waarschijnlijk buitenlui,” antwoordde ik. „Die zware gouden ketting is nog niet zoo onaangenaam als dat zoetsappige lachje Ge weet dat ik een weerzin heb tegen lieden met dien stereotypen lach.”
Daar hebt ge nu eindelijk eens gelijk met uwen tegenzin,” sprak hij, „want deze vriendelijke fatsoenlijke man is de geniaalste schurk van geheel Nederland, en de vrouw heet bij alle ingewijden „de eeuwige Bruid”. Zij wonen in een deftig huis op de Keizersgracht en leven, behalve van de interesten van hun bijeengescharreld vermogen, nog ten koste van die dromen, die nooit uitsterven.”

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Amsterdam, literatuur en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op De eeuwige bruid van de Keizersgracht

  1. Wieneke zegt:

    Een ‘meisje’ van dertig? In een tijd dat je met je vijftigste al vaak een tuintje op je buik had? 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s