De generaal

Schermafbeelding 2017-05-27 om 17.54.06
Toen ik klaar was met de keeekschool wilde ik nog niet voor de klas staan. Ik wist niet goed wat ik wilde. Mijn poging om een kamer in Amsterdam te vinden was mislukt, tijdelijk woonde ik bij Otto in een nieuwe flat in Spijkenisse, een plaats waar ik eigenlijk zo snel mogelijk weer weg wilde.

Via een uitzendbureau kreeg ik een baantje bij een bedrijf aan de Waalhaven in Rotterdam. Het was een onderdeel van General Motors een bedrijf dat toen in de jaren zestig behalve auto’s ook veel andere producten verhandelde vanuit Rotterdam.
Op mijn brommer was het bedrijf goed te bereiken, ik begon er ’s morgens om acht uur en was dan om vier uur klaar. Ik werd door de ploegbaas ingedeeld bij Frans, een wat stille chauffeur, die op een kleine vrachtauto in de regio Rotterdam reed. We begonnen op het kantoortje met de papieren en koffie. Daarna het verzamelen van de lading. Koelkasten, wasmachines en andere producten van General Motors die lagen opgeslagen in een grote loods. Ik leerde al snel omgaan met steekwagentjes, als het niet lukte was Frans zo geduldig om me te helpen. Hij zag ook wel dat ik niet heel sterk was, maar hij leerde me dat het bij het laden en lossen gaat om handig te zijn, niet om kracht.

Ik had het best naar mijn zin. Ik paste me snel aan. Het werk was af en toe inspannend maar het bestond ook uit heel veel uren wachten, wachten op de juiste lading, de juiste papieren. Frans vertelde me af en toe iets over zijn moeizame relatie met een verloofde en zijn wens om ver weg te gaan, naar Canada of Amerika wilde hij. Er was nog geen mobiele telefoon, als er iets niet klopte moesten we weer terugrijden vanuit Nieuwerkerk aan de IJssel of Maassluis naar Rotterdam-Zuid, ik leerde de streek wel goed kennen.

Schermafbeelding 2017-05-27 om 17.49.32De afdelingschef vroeg me vaak om hem te helpen bij kantoorwerk. Hij had wel gezien dat dat gesjouw met koelkasten eigenlijk niets voor mij was. Dus zat ik ’s middags vaak bonnen uit te zoeken of op een ouderwetse Remmington typemachine formulieren te typen. Meneer Van Vulpen was een enorme kletskous, de hele tijd kwamen er mensen langs om even bij te kletsen over voetbal of over wat er op de televisie was geweest.
Als de telefoon ging nam hij op met de bedrijfsnaam: ‘Generaal Móters’, zei hij dan met een sterk Rotterdams accent. Hij klonk zo bars als een echte generaal.

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Feiten en meningen. Bookmark de permalink .

Een reactie op De generaal

  1. Gert-Jan zegt:

    Wat een leuk verhaal over General Motors!
    Er komt toch nog wel een vervolg hoop ik…!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s