Lovergirl met regenkapje

IMG_0181Henk de Wijn was ik min of meer uit het oog verloren. Sinds ik niet meer in mijn dorp woon heb ik nog wel contact met een paar mensen, maar Henk de Wijn was meer een kennis die ik destijds maar een enkele keer tegenkwam.

Vorige week belde hij me, of we niet weer eens koffie konden drinken zoals vroeger. Ik hoorde aan zijn manier van praten dat er iets aan de hand was dus ik maakte een afspraak. In Amersfoort op het station vonden we ergens een plekje waar we rustig konden zitten. Hij was op doorreis naar een van die nieuwe kantoorgebouwen rond het station waar hij iets moest regelen voor zijn pensioen, ik was op weg naar het stadsarchief.

Henk vertelde over zijn dagelijkse zorgen: weinig geld, vervelende buren (‘maar ik ga er echt de rijdende rechter niet bijhalen!’) knieën die niet meer zo goed wilden, de tuin die hem eigenlijk te veel werd. En dan was er zijn nieuwe vriendin.

Hij sprak een beetje zachtjes alsof hij zich schaamde. Sinds een paar maanden had hij een nieuwe vriendin. Leren kennen via internet, maar grappig genoeg woonde ze in de straat achter hem. Hij had haar ook kunnen tegenkomen bij de buurtsuper. Ze was erg aardig, erg lief. Ze verwende hem, deed boodschappen, lapte zijn ramen en bracht cadeautjes mee. Prachtig toch. En nu wilde ze dat hij meeging naar de kerk. Ze was lid van een of ander genootschap, hij wist niet precies wat. Ze kwamen zondags bij elkaar in een zaaltje, ze zongen, ze baden en de voorganger had bijzondere gaven. Het waren vooral Surinaamse mensen, zei Henk, zijn vriendin was ook een beetje Surinaams, maar dat merkte je eigenlijk niet.

‘Wat houd je tegen om een keer mee te gaan? Als je haar daar nou een plezier mee doet’, zei ik. ‘Ik ben bang dat ze me wil bekeren, dat het een soort opdracht is, dat ze lief voor me moet zijn om me bij die kerk van haar te krijgen. Ik weet niet, dat gevoel krijg ik steeds.’

Henk de Wijn als slachtoffer van een lovergirl. ‘Gebruik je verstand, doe geen dingen die ingaan tegen je principes. Als jij niet naar die bijeenkomsten wil, dan moet je dat duidelijk zeggen. Zal ze niet leuk vinden, misschien betekent dat wel het einde van jullie relatie. Misschien passen jullie wel niet zo goed bij elkaar Henk.’

Ik vond het een raar gesprek, ik kende die vriendin helemaal niet, het was vast een lieverd die het best met hem voor had, waarom zat ik nu te praten over het einde van die relatie? Was dat omdat ik een gloeiende hekel heb aan Amerikaanse televisiedominees die op een zalvende toon de heilige geest aanroepen, arme mensen hard voor zich laten werken en ondertussen zakken vol geld overhouden aan hun gepreek. Geld had Henk de Wijn niet dat wist ik zeker, daar kon het niet om gaan.

‘Vraag of ze eens samen met jou in de tuin komt werken’, ik bedacht het ter plekke. ‘Dan leer je elkaar weer eens op een andere manier kennen. Lekker spitten, onkruid wieden, planten verpotten. Bezig zijn met je handen, frisse lucht, plannen maken voor de moestuin …’

De week erna belde ik hem op. Hoe was het gegaan? De woensdag van de afspraak om naar de tuin te gaan had het gemiezerd. Ze hadden in het schuurtje gezeten. Ze wilde geen koffie uit de thermoskan. Ze begon weer over de voorganger, hoe geweldig die was, hij had zoveel mensen uit de put geholpen! ‘Nee’, had hij gezegd, ‘ik ga niet mee naar die bijeenkomst, dat is niets voor mij’. Hij had zijn pet op zijn hoofd gezet en was gaan spitten, in de motregen. Zij had haar tas gepakt een plastic regenkapje opgezet en was vertrokken op haar oudedames-fiets. Sindsdien had hij niets meer van haar gehoord.

Advertenties

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Feiten en meningen. Bookmark de permalink .

Een reactie op Lovergirl met regenkapje

  1. Wieneke zegt:

    Een uitstekend advies heb je aan Henk gegeven. Dit was toch niks geworden. Zou zo’n mevrouw er echt op uit gestuurd worden door die kerk om zieltjes te winnen? Of zou het eigen initiatief zijn? Daar kom je natuurlijk nooit achter. Maar Henk is wel ontsnapt aan iets heel engs, denk ik.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s