Tussendag

Unknown

Gisteren was het volgens de weerman Marco Verhoef een ‘tussendag’, een overgang tussen het zachte voorjaarsweer van de afgelopen dagen en een weekje barre kou dat er aan zit te komen. Ja maart roert maar weer eens zijn staart.
Op de tussendag gebeurt er niets vermeldingswaardigs. Een dag om snel weer te vergeten. Zo’n gewone dag die nooit de geschiedenisboekjes zal halen omdat er geen kabinetscrisis was, geen beroemde landgenoot het leven liet, omdat er geen dijken doorbraken of kerncentrales droogkookten.
Ik deed op deze tussendag gewoon mijn boodschappen, las de krant, ruimde wat op, vouwde de was, belde met vriendin A. die eigenlijk niets te melden had maar het wel gezellig vond om even bij te kletsen. Ik las verder in de dikke roman van Jo Nesbø die nog niet erg op stoom komt.

‘Nee ik heb vandaag een tussendag. ik kan echt niet komen’, zal ik zeggen als iemand een bijeenkomst plant waar ik geen zin in heb. Of, als variatie op een van de meest trieste liedteksten die ik ken, “Miss Otis regrets, she’s unable to lunch today, ‘cause she has her in-between-day”.

Geef ons veel tussendagen bedacht ik toen ik de witlof in de pan deed en moest denken aan de tafelgebeden van mijn mijn strenge oom uit Arnhem. Na de berichten voor land- en tuinbouw begonnen wij aan het middagmaal. Hij vroeg dan, de handen gevouwen, de lieveheer om gezondheid en voorspoed voor zijn dierbaren.
Ik wens u en mijzelf heel veel tussendagen.

***

Miss Otis regrets, she’s unable to lunch today, madam,
Miss Otis regrets, she’s unable to lunch today.
She is sorry to be delayed,
but last evening down in Lover’s Lane she strayed, madam,
Miss Otis regrets, she’s unable to lunch today.
When she woke up and found that her dream of love was gone, madam,
She ran to the man who had led her so far astray,
And from under her velvet gown,
She drew a gun and shot her love down, madam,
Miss Otis regrets, she’s unable to lunch today.
When the mob came and got her and dragged her from the jail, madam,
They strung her upon the old willow across the way,
And the moment before she died,
She lifted up her lovely head and cried, madam
Miss Otis regrets, she’s unable to lunch today.
Miss Otis regrets, she’s unable to lunch today.
Tekst van Cole Porter, subliem vertolkt door Ella Fitzgerald.Schermafbeelding 2018-03-12 om 20.32.48

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Feiten en meningen en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Tussendag

  1. Wllm Kalb zegt:

    Peter: Leuk verhaaltje Oom!!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s