Memo

UnknownO

Het debat gisteravond tussen premier Rutte en de Tweede Kamer ging over een memo. Had de minister-president nu wel of geen memo gekregen, gelezen of ingezien over de afschaffing van de dividendbelasting? Misschien. Hij wist het niet meer, of toch? Er was wel een memo maar dat bleek een intern partijstuk te zijn. Kortom: verwarring, veel langs elkaar heen praten, misverstanden die uiteindelijk leidden tot een motie van wantrouwen die geen meerderheid haalde.

Nergens in het debat werd een poging gedaan om de gehanteerde begrippen te definiëren. Wanneer is een tekst een ‘memo’ en welke waarde hechten we door de toekenning van die naam aan een dergelijk document?

‘Memo’ is een afkorting van Memorandum, letterlijk: een tekst om te onthouden.
Nu is in principe elke tekst geschreven om iets te onthouden, we kunnen ook een beroep doen op ons geheugen naar door iets op te schrijven weten we zeker dat we het niet vergeten.
Er zijn heel soorten teksten die bedoeld zijn om iets te onthouden: de notitie, het kattenbelletje, de brief, het rapport, de nota, het beleidsadvies, het artikel, het boek, de aantekening, de ‘paper’, het essay, de email – enzovoorts.

Mark Rutte  – en ook Sybrand Buma – zei dat er tijdens het formeren heel veel geschreven teksten langskwamen op verschillende tijden, op verschillende ‘tafels’. Welke van die teksten het predicaat ‘memo’ kregen en waarom werd niet duidelijk. Wie wat tijdens de zeven maanden durende formatie had gelezen evenmin.

De oppositie was aan het debat begonnen omdat deze vermoedde dat er tussen al die notities ergens een tekst was die zou aantonen dat grote multinationals druk zouden hebben uitgeoefend op de VVD om te komen tot afschaffing van de dividendbelasting. Deden ze dat niet dan zouden ze weleens kunnen besluiten om hun hoofdkantoor niet in Nederland te vestigen. Zo’n tekst was er natuurlijk niet. Druk op politici oefen je niet uit via een memo, dat doe je in gesprekken, via via. Er zijn voldoende verbindingen tussen deze grote ondernemingen en politici van de grote regeringsfracties.

Het debat van gisteravond duurde onnodig lang, het zaaide verwarring. Er ontbrak een taalkundige die even pas op de plaats maakte om te vragen: waar hebben we het eigenlijk over?

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Feiten en meningen en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s