Oude monarchen pakken het onhandig aan

Natuurlijk waren er altijd vorsten die handig gebruik maakten van hun hoge positie. Ze sloten voordelige overeenkomsten die goed uitpakten voor hun land maar vooral ook voor hun eigen portemonnee. Vaak gingen die overeenkomsten over wapens, over land of over vergunningen. Er waren maar weinig mensen die op de hoogte waren van dergelijke zaken en de thesaurier, de koninklijke penningmeester, werd goed betaald om zijn mond te houden. 

Ex-koning Juan Carlos van Spanje kreeg miljoenen aan dollars uitbetaald door gulle Saoediërs, als dank voor gunstige contracten. Maar in deze tijden kan je niet meer alles geheimhouden. Dat was zijne majesteit even vergeten. Ook zijn vele affaires bleven niet geheim en deden afbreuk aan zijn met zorg opgebouwde reputatie. De Spaanse monarchie heeft al geen sterke positie al twee keer werd het land een republiek, in 1873 en 1931. Juan Carlos vertrok naar Abu Dhabi, zijn zoon Felipe moet er alles aan doen om de monarchie overeind te houden.

En dan die arme koning Albert II, die heel lang volhield dat jonkvrouw Delphine Boël niet zijn dochter was. Wat dom. Zijn voorouders wisten precies hoe je zoiets moest aanpakken. Het was eerder regel dan uitzondering dat koningen, prinsen, grootvorsten, aartshertogen en andere adellijke personages er minnaressen op nahielden. Maar daar sprak je niet over, dat gebeurde achter de coulissen van het paleis.  Soms leidde dergelijke affaires tot buitenechtelijke kinderen, niets ongewoons. Sommige vorsten hadden een speciale vertrouweling in dienst die de gevolgen van het liefdesspel moesten oplossen. Dat gebeurde meestal met een flinke som gelds. Als de betreffende minnares erg lief was kreeg ze een mooie buitenplaats en een titel cadeau, gravin Van Hoenderloo of zo, iedereen tevreden, geen haan die er naar kraaide, om in pluimveetermen te blijven. Kunstenares Delphine kreeg van de rechter de officiële achternaam van haar vader, prinses van Saksen-Coburg-Gotha en zij en haar kinderen mogen zich prins en prinses van België noemen. 

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Feiten en meningen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s