Wie is van kleur?

Unknown
Ook serieuze media als de Volkskrant nemen de term over: mensen van kleur. Met een donkere kleur wordt ermee bedoeld. Dit vreemde anglicisme hoorde ik al vaker, meestal gecombineerd met een klagerig, verontwaardigd verhaal.
Natuurlijk steun ik het feminisme, dat heb ik altijd gedaan. Ik ben solidair met alle vrouwen die opkomen voor hun rechten, die strijden tegen uitbuiting, onrecht en ongelijkheid. Er valt nog veel te winnen. Ik ga me niet mengen in de discussies over ‘intersectioneel feminisme’ waarover ik las in het boeide verslag van de ontmoeting van Elma Drayer en Hadjar Benmiloud in de Volkskrant van afgelopen zaterdag; feminisme koppelen aan de ongelijkheid die voortkomt uit het verschil in huidskleur en sociale positie. 

Lastige en vaak eindeloze discussies waar je flink ruzie over kunt maken. Ik waag me er niet meer aan. Volgens mij hebben we allemaal een huidskleur, zijn we allemaal people of color. Ik ga me toch niet schuldig voelen vanwege de slavenhandel in vroegere eeuwen, kom nou.

Maar die term doet pijn aan mijn oren. Mensen zijn van vlees en bloed, van huid en haar. Mensen zijn van goede wil, of niet. Maar ze zijn niet gemaakt van kleur. Kleur is maar één aspect van de mens, waar we nogal op gefocust zijn. Veel belangrijker vind ik het contact met mensen. Als je iemand echt leert kennen, zie je de kleur van de huid niet meer, dan is de lach, de glans in de ogen, de stem veel belangrijker. Echt zwarte mensen en echt witte mensen bestaan niet, evenmin als rode en gele. Het zijn allemaal schakeringen daar tussenin, heel veel tinten bruin, beige, oker. ‘Huidskleur’ noemde we vroeger het kleurpotlood waarmee we mensen tekenden, een soort roze. Het leek nergens op.

Over Wllm Kalb

schrijver, lezer, docent - focus: taal, geschiedenis, fotografie, Duits(land), muziek en films uit de jaren '20 - '50
Dit bericht werd geplaatst in Nederlandse taal en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Wie is van kleur?

  1. Corja zegt:

    Ja! Dat overspannen gedoe. Weg ermee! Op het strand kun je dan ook niet meer vragen:”Ben ik al bruin?” Nee, dan moet het zijn: “Ben ik al van kleur?”
    Excuus voor de slavernij? Wat een onzin; je kunt de geschiedenis niet zomaar aan ieders ‘smaak’ aanpassen. Wij zouden dan ook excuus kunnen eisen van Spanje, voor tachtig jaar oorlog.
    Al dat oppervlakkige geneuzel. Wat je zegt: een mens echt leren kennen, hem zien zoals hij is, contact maken. Daar gaat het om.
    Goed stuk!

    Liked by 1 persoon

  2. Griemmank zegt:

    Precies! Je hebt allemaal wel eens kennisgemaakt met iemand met een varkensneus of een paar erg bolle ogen of een ontsierend litteken of weet ik wat opvallends….. Bij de kennismaking heb je het gezien in ieder geval. Dan trek je met die persoon op en je vindt hem of haar aardig. Dan ZIE je dat uiterlijk toch amper meer. Heb je een nieuwe bril? Nee, ik heb mijn baard er af gehaald. Ik ken maar twee soorten mensen: aardige en niet zo aardige. 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s