Grachtenmasten

520px-Westermrkt2
Af en toe stuurt de Gemeente Amsterdam ons een brief. Direct mail in zijn puurste vorm. We worden op de hoogte gehouden over het snoeien van de iepen, over het onderhoud van de waterkant, over het creëren of schrappen van parkeerplaatsen.

Deze week kregen we een bief over het vervangen van de grachtenmasten:
“Gemeente Amsterdam gaat in totaal 180 grachtenmasten vervangen. De masten krijgen nieuwe armaturen en gereviseerde palen (…) Per dag worden 5 tot 6 masten vervangen (…) Op de locatie waar we de grachtenmasten vervangen, maken we tijdelijk gebruik van een aantal parkeervakken. Deze worden afgezet door middel van hekken. Het gebeid erom heen is gewoon bereikbaar.”

Fijn dat we het weten. Ik heb geen idee wat grachtenmaten zijn. Masten staan op schepen, je kunt er vlaggen en zeilen aan vast maken. Soms op de wal maar dan met de bedoeling dat je er iets aan vast maakt. En je hebt natuurlijk de Euromast, maar in dat geval is de naam duidelijk ironisch bedoeld.Gelukkig weet internet het antwoord. Een grachtenmast is een lantaarnpaal. Een Amsterdamse lantaarnpaal, voorzien van kroon en eikenloof. En haakjes om de ladder van de lantaarnopsteker tegenaan te zetten, al is dat al honderd jaar niet meer nodig. De karakteristieke kroonlantarens zijn vanaf 1998 weer langs de belangrijkste grachten geplaatst en ze helpen mee om het romantische beeld van de Amsterdamse grachten te versterken.
Waarom de Gemeente ze aanduidt als ‘grachtenmasten’ is me een raadsel.

Advertenties
Geplaatst in Feiten en meningen | Een reactie plaatsen

Waarom?

Schermafbeelding 2018-10-17 om 09.57.05
Opnieuw ben ik begonnen aan een traject waarbij ik Nederlands leer aan  buitenlanders uit verre streken.  Woordjes leren, korte eenvoudige zinnen maken, werken aan de uitspraak van de beruchte ‘ui’ zoals in duif en druif en de ‘eu’ in neus en reus.

Spoedig komt dan de vraag: waarom maken jullie de regels van de taal zo lastig? Waarom bijvoorbeeld is er verschil tussen ‘de’ en ‘het’ woorden. In het Engels heb je dat niet.

Ik zou dan een hele verhandeling kunnen houden over de ontwikkeling van het Nederlands. Hoe de taal is ontstaan uit het Oergermaans of nog oudere Indo-Europese talen met heel veel verbuigingen en naamvallen. Hoe de taal alsmaar verandert onder invloed van andere talen, onder invloed van de leefomstandigheden van de mensen die de taal gebruikten. En nog steeds verandert de taal. Er is geen grote regisseur op de achtergrond die de taal bedenkt en deze aanpast aan de eisen van de tijd. Er is zelfs geen commissie van wijze vrouwen ene mannen die de taal aanstuurt. Veranderingen van de taal gebeuren heel geleidelijk, stapje voor stapje, zonder plan, zonder argumentatie.
Ooit vond men het nuttig om onderscheid te maken tussen mannelijke, vrouwelijke en onzijdige woorden – dat laatste heb ik nooit goed begrepen, wat is er onzijdig aan het station, het huis, het meisje?) Ze kregen elk hun eigen lidwoord. In de loop der tijd is het verschil tussen mannelijke en vrouwelijke woorden weggevallen en niet meer zichtbaar aan het lidwoord, ze krijgen allebei het lidwoord ‘de’. Maar er is nog wel verschil tussen deze groep woorden en de onzijdigen. De laatste krijgen het lidwoord ‘het’.

Maar dat zeg ik niet. Ik zeg: leer het maar gewoon uit je hoofd: de drempel, de weg, de toekomst, het gevaar, het monster, het verschil

Geplaatst in Nederlandse taal, onderwijs | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Opnieuw: de fotograaf gefotografeerd

Waar? Casares in Andalusië. Wanneer? februari 2016

IMG_1406

Geplaatst in Feiten en meningen | Een reactie plaatsen

De fotograaf gefotografeerd

Waar? Sedona, Arizona USA. Wanneer? april 2019. Wat? Een wat ouder hippie stel treedt in het huwelijk. De fotograaf maakt foto’s met de beroemde Red Rocks op de achtergrond.

IMG_3018.jpg

Geplaatst in fotografie, Reizen | Tags: , , , , , | 2 reacties

De parel van

IMG_2432Een beetje verstopt achter de drukke weg langs de zee, in een klein parkje waar maar weinig mensen komen staat een groen uitgelagen borstbeeld. ‘La Perla de Cadiz’ staat er onder. Geen idee wie dat wel zou kunnen zijn. Niemand schenkt er enige aandacht aan. In het gidsje over de stad wordt dit eerbetoon niet genoemd.

Ik denk even aan onze parels van de Jordaan die een mooi plekje hebben gekregen op de Elandsgracht, het Johnny Jordaanplein. Daar staan de foeilelijke standbeelden bij elkaar: tante Leen, Johnny Jordaan (de enige echte Parel van de Jordan), Manke Nelis, accordeonist Johnny Meijer en  tante Mien en Bolle Jan. Een bedevaartsoord voor sentimentele Amsterdammers, meestal oud-Amsterdammers die nu in een verre buitenwijk van Purmerend of Lelystad hunkeren naar het echte Jordaangevoel dat nergens meer te vinden is.

IMG_2436Maar hier in de stralende Andalusische zon geen Jordaangevoel, geen sentiment. Een man laat zijn hondje uit, verder blijft het stil.
Verderop bij een doorgaande straat tref ik weer een standbeeld aan van La Perla, groter en lelijker ook, nu ook met een naam: Antonia Gilabert Vargas (1925-1975). Nu wordt het wat makkelijker zoeken: De parel van Cadiz was een grote lokale beroemdheid die nog steeds geleerd wordt. De flamenco staat hier in het zuiden in hoog aanzien. Er is zelfs een echt wetenschappelijk instituut dat zich helemaal richt op de ‘flamencologie’. Er zijn festivals, zang- en danswedstrijden, er is een prijs genoemd naar La Perla de Cadiz.  Unknown

Op You Tube is ze nog te zien in trilende zwartwit beelden. Een zangeres met passie en nog altijd heel veel fans.
Maar over niet te lange tijd zal ze voorgoed vergeten zijn. Nieuwe sterren vragen om aandacht en verdienen een eerbetoon. Vast niet meer in de vorm van een standbeeld in een parkje maar ergens in de ‘cloud’, op dat oneindige internet zullen eerbetonen opgericht worden voor nieuwe parels van de kunst.

Zie ook: https://wllmkalb.blog/2018/09/27/op-het-plein/

Geplaatst in Reizen | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Op het plein

‘Ik zie je straks wel op het plein.’ Dat zeggen wij bijna nooit tegen elkaar. Amsterdam heeft maar weinig pleinen waar je naar toe gaat om je vrienden of familie te ontmoeten. Te weinig.

In Spanje is dat wel anders. In Cadiz logeerden we vlak bij het mooie Plaza de Mina, een 19e eeuws plein, zonder monumenten, wel met veel oude bomen, schaduw en heel veel banken. Rond vijf uur zitten er veel families met kinderen, vriendinnengroepen en ook veel ouderen. Aan de ene kant van het plein is het stadsmuseum gevestigd dat om vijf uur al lang gesloten is, er zijn wat kantoren gevestigd in de statige gebouwen. Aan tde westkant zijn winkels en restaurants met terrassen onder de bomen. Oude huizen, zijn niet monumentaal, ze staan niet vermeld in het gidsje over de stad.

GEen van de kiosken is ingericht als boekendepot, je kunt er je oude boeken achterlaten en een keuze maken uit het aanbod. Bedacht en georganiseerd door de bewoners. In een andere kiosk is speelgoed te koop. Aan de overkant is een van de dennen helemaal scheef gegroeid en leunt tegen het flatgebouw aan de overkant van de straat.

Het plein is niet vernoemd naar mijn schoonmoeder, maar naar een 19e eeuwse legeraanvoerder Epoz y Mina. Na de burgeroorlog werd het plein omgedoopt in Plaza Gl Franco, maar de oude naam kwam na 1975 weer terug.

Zoals overal in de stad zijn er op de gevels plaquettes aangebracht met de namen van beroemdheden die er zijn geboren, hebben gewoond of zijn gestorven. Aan dit plein woonden de niet zo bekende fotograaf Reymonde en de wereldberoemde componist Manuel de Falla.

Als het donker wordt en de wind opsteekt wordt het weer leeg op het plein. De kinderen moeten naar bed en oma wil haar favoriete tv-serie niet missen. Alles over Cadiz in de ‘Cadizpedia’. Over het plein – in het Spaans – https://cadizpedia.wikanda.es/wiki/Plaza_de_Mina_(C%C3%A1diz)

Geplaatst in Reizen | Tags: , , , , , , , | 1 reactie

Plegen, pleegde, placht

Kamervoorzitter Siegfried Bracke (N-VA) heeft zich vanmorgen verwaardigd een tweet te plegen over het VRT-radionieuws. Hij vond het radionieuws partijdig omdat het woord “plegen” gebruikt werd in verband met abortus. “Een misdrijf pleeg je, abortus vraag je of doe je”, luidde het twitterbericht. De ombudsman is het hier niet mee eens.

Van Dale geeft de Kamervoorzitter geen gelijk. Nergens in het woordenboek staat dat “plegen” een pejoratieve of negatieve bijklank zou hebben. Het is waar dat je een misdrijf “pleegt”, maar je kan ook “recht plegen”. Of overleg plegen. Van de taaladviseur verneem ik dat “plegen” de laatste jaren zelfs aan een opmars bezig is. Je kan nu ook een telefoontje plegen of zelfs een plasje plegen. Het plegen van overleg, telefoontjes en plasjes … naar verluidt, gebeurt het zelfs in het parlement. Aldus Tim Pauwels van deredactie.be

Ophef dus in Vlaanderen over ‘pleegde’. Dat dus niet allen verbonden is met louche zaken. Je kan dus ook heel goed wel of geen nieuwbouw plegen zoals een projectontwikkelaar onlangs zei in het bijzijn van vriendin I. die zich over die uitspraak verwonderde.

Mij trof vooral het verschil in betekenis tussen ‘plegen’ met als verleden tijd ‘pleegde’ zoals in het voorbeeld hierboven en ‘plegen’ met als verleden tijd het wat ouderwetse ‘placht’. “Hij placht altijd te zeggen …” De betekenis van deze vormen van plegen liggen dicht bij elkaar, maar toch zijn het twee verschillende begrippen. Een synoniem voor de eerste vorm is ‘bedrijven’ vaak gebruikt in ‘de liefde bedrijven, iets wat zeker niet negatief is. De vorm met de sterke verleden tijd placht kent als omschrijving: gewoon zijn om te doen,. Ook dat kan positief of negatief gebruikt worden: “Hij placht na het diner een sigaartje op te steken”, “Hij placht na zo’n interruptie in woede uit te barsten.”

Hier pleegt men verder te zwijgen.

Geplaatst in Feiten en meningen, Nederlandse taal | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Roef

IMG_0996‘Roef’ is ypisch zo’n verdwijnwoord. Over tien jaar weet niemand meer wat het betekende. De roefjes verdwijnen ras.
Moderne binnenvaartschepen hebben een ingebouwd appartement aan boord met een douche en wifi. En plek voor wel twee personenauto’s aan dek.
Geen roefje meer met een bedstee en een kombuis.

Google kent alleen nog maar katten en voetballers die Roef(je) heten. De spellingcontrole van Word zet een rode streep onder het woord. Het ontkennen van ‘roef’ is al begonnen.

Ooit was het de veilige warme plek aan boord waar moeder de vrouw heerste. Waar de potkachel snorde, waar het wasrekje stond met je schone sokken en onderbroeken. Waar thee werd gezet. Het was er klein en benauwd. Het schip was er in de eerste plaats om geld mee te verdienen. Dat er ook nog gewoond werd was onhandig en onpraktisch. Maar je moest het er maar mee doen. Je vond er troost en een mariakaakje.
De grote kinderen gingen naar het schippersinternaat aan de wal, of naar opa en oma, pake en beppe. In de vakanties liepen ze in de weg.

Er zijn al tientallen musea in Amsterdam maar ik mis nog een roefjesmuseum, kan er best wel bij.

Op de foto boven de tjalk De Goede Vewachting uit 1916, die al jaren een mooi ligplaats heeft bij ons om de hoek op de Brouwersgracht. Achterop het roefje, met gehaakte gordijnen.
De foto onder maakte ik begin jaren zeventig. een tjalk ligt bij ons aan de overkant, voor de Groenlandpakhuizen, toen nog echte pakhuizen van papiergroothandel Bührmann

134a

Geplaatst in Amsterdam, Nederlandse taal | Tags: , , , , , , | 2 reacties

Staan ze er nog?

P1040221Alles wordt gefotografeerd. De hele dag door zijn mensen bezig met het maken van foto’s. Vooral van henzelf tegen de achtergrond van bijvoorbeeld de Amsterdamse grachten. Miljoenen van die beelden zwerven rond op het eindelos grote internet.

Toen wij in 1970 op reis waren in Libanon en Syrië moest ik het nog doen met een eenvoudige camera en een twee filmrolletjes van de Hema met 36 opnamen. Een filmpje werd ook nog eens onbruikbaar omdat de camera openklapte. Wat rest zijn slechts enkele zwartwit belden van een reis die een enorme indruk op mij heeft gemaakt: de eerste keer zo ver weg, de eerste keer samen in de auto, de eerste keer op reis met Peter.

We reden dwars door het toen nog vredige Syrië en kwamen door Homs en Hama, steden die je nu alleen op het nieuws hoort omdat ze worden belegerd of gebombardeerd. In Hama staan de enorme schepraderen uit de Byzantijnse tijd, de ‘Norias’ in de rivier de Orontes. Onlangs vond ik een foto terug die ik daar indertijd maakte.

Op internet is niet terug te vinden hoe deze enorme monumenten er nu bij staan. Daar geen toeristen die  hun selfies publiceren op Instagram. Zij de zeventien enorme monumenten veilig door de jarenlange strijd gekomen?

Boven: mijn foto uit 1970, onder een kleurenfoto van latere datum

reisverslag ‘Op en neer naar Beiroet 1 https://wordpress.com/post/wllmkalb.blog/6709 en Op en neer naar Beiroet 2  https://wordpress.com/post/wllmkalb.blog/12746

Schermafbeelding 2018-09-05 om 16.01.14

Meer op Wikipedia https://en.wikipedia.org/wiki/Norias_of_Hama

Geplaatst in Feiten en meningen, Reizen | Tags: , , , , | 1 reactie

De fotograaf gefotografeerd

Het opruimen van het fotoarchief brengt onverwachts mooie vondsten boven water. Zoals deze foto’s uit Zaniibar van jaren geleden. In de serie: De fotograaf gefotografeerd.

Met Buurvrouw/vriendin Tjarda. Foto’s: Peter KerstenZanzibar 1, 2_0019

Zanzibar 1, 2_0020

Zanzibar 1, 2_0021

Uit deze serie

https://wordpress.com/post/wllmkalb.blog/6348      Jemen
https://wllmkalb.blog/2014/09/29/de-fotograaf-gefotografeerd-2/  Maleisië
https://wllmkalb.blog/2014/09/02/de-fotograaf-gefotografeerd/  Myamar/Birma https://wordpress.com/post/wllmkalb.blog/6706     Praag

 

Geplaatst in fotografie, Reizen | Tags: , , , | 1 reactie